Showing posts with label διηγήματα. Show all posts
Showing posts with label διηγήματα. Show all posts
Monday, April 2, 2012
Jeffery Deaver - Twisted & More Twisted
Τον τελευταίο καιρό, για κάποιο όχι ανεξήγητο λόγο, το έχει ρίξει και πάλι στη σύγχρονη αμερικάνικη αστυνομική λογοτεχνία. Όπως ανέφερα, αν θυμάμαι καλά, και σε κάποιο προηγούμενο σημείωμα, αγαπημένος μου συγγραφέας του είδους είναι ο κύριος που έγραψε το The Bone Collector, Τζέφρι Ντίβερ.
Τα βιβλία Twisted και More Twisted είναι οι μοναδικές συλλογές διηγημάτων που έχει κυκλοφορήσει και μπορώ να πω ότι με έχουν εκπλήξει ευχάριστα. Όχι τόσο με τη θεματολογία τους όσο με το ότι εδώ νικούν σχεδόν πάντα, κατά κράτος, οι κακοί.
Δεν ξέρω, ίσως, λέω ίσως, μ’ αυτές τις ιστορίες ο Ντίβερ να βγάζει κατά κάποιο τρόπο τα απωθημένα του, αφού στη σύγχρονη αμερικανική αγορά λογοτεχνίας, όπως και στον κινηματογράφο άλλωστε, οφείλει σχεδόν πάντα να επικρατεί το καλό.
Τα διηγήματα που απαρτίζουν τα δύο βιβλία μοιάζουν να κλείνουν το μάτι στον αναγνώστη. Είναι αστυνομικές ιστορίες, αλλά δίχως την αγωνία και τις συνεχείς ανατροπές που παρατηρούμε στα μυθιστορήματα του Ντίβερ. Φυσικά σχεδόν ποτέ αυτό που φαίνεται δεν είναι αυτό που είναι, αλλά και οι χαρακτήρες που αναπτύσσονται εδώ δε μένουν για πολύ στη σκέψη του αναγνώστη, καθώς αυτός βιάζεται να προχωρήσει στην επόμενη ιστορία.
Προσπαθώντας να θυμηθούμε τις καλύτερες στιγμές αυτών των βιβλίων το μυαλό μας ταξιδεύει στις δύο ιστορίες με τον αγαπημένο πρωταγωνιστή του συγγραφέα, τον τετραπληγικό Λίνκολν Ράιμ, καθώς και στο διήγημα που ανοίγει την πρώτη συλλογή, όπου μια γυναίκα προσλαμβάνει ένα επαγγελματία δολοφόνο για να σκοτώσει τον άντρα της που την απατά. Η καλύτερη ιστορία όμως, θα λέγαμε πως είναι εκείνη που πρωταγωνιστεί ο διάσημος Σέρλοκ Χολμς, όπου για πρώτη φορά, ίσως, στα χρονικά, ο καλός ντετέκτιβ βρίσκει το μάστορά του στο πρόσωπο ενός παλαιοπώλη.
Ωστόσο και τα δύο βιβλία, από την αρχή μέχρι το τέλος, διαβάζονται γρήγορα και ευχάριστα.
Thursday, February 23, 2012
Michael Connelly – Angle of Investigation
Η συλλογή ιστοριών Angle of Investigation, που κυκλοφορεί μονάχα σε eBook, είναι καλύτερη από το Suicide Run που παρουσιάσαμε πρόσφατα, αφού μέσα από αυτές μας δίνεται η ευκαιρία να γνωρίσουμε ακόμη καλύτερα έναν από τους αγαπημένους ήρωες του Μάικλ Κόνελι, τον γνωστό ντετέκτιβ Χάρι Μπος.
Στο Christmas Even ο Μπος και ο συνεργάτης του Τζέρι Έντγκαρ, καλούνται να διερευνήσουν ένα παράξενο θάνατο. Η σκηνή του εγκλήματος είναι ένα ενεχυροδανειστήριο, το οποίο ανήκει σ’ έναν άντρα ρώσικης καταγωγής. Το μαγαζί του, όπως λέει ο τελευταίος στους ντετέκτιβ, έπεσε για τρεις ακόμη φορές θύμα ληστείας και είναι σίγουρος ότι αυτός ο άντρας, κρυβόταν πίσω από τα εγκλήματα. Πώς μπήκε μέσα όμως και τι ήταν εκείνο που τον σκότωσε; Ο Μπος δεν θα δυσκολευτεί να βρει τις απαντήσεις σ’ αυτά τα ερωτήματα. Το μόνο που δεν του αρέσει ν’ αφήνει τη δουλειά στη μέση, κι ας είναι παραμονή Χριστουγέννων, κι ας όλοι οι συνάδελφοί του βιάζονται να πάνε στα σπίτια τους για τη γιορτή. Έτσι, επιστρατεύοντας το πείσμα και την επιμονή του, αρχίζει ένα οδοιπορικό που θα τον οδηγήσει πρώτα στην ανακάλυψη ενός σαξοφώνου, το οποίο θα ξυπνήσει μέσα του μνήμες από τον πόλεμο στο Βιετνάμ, και μετά στην ανακάλυψη του δολοφόνου, που είναι αποφασισμένος να οδηγήσει στη φυλακή, κι ας του είναι αδύνατο, προς το παρόν, να το κάνει αυτό.
Η ιστορία στο Father’s Day που ακολουθεί θυμίζει CSI Miami, αφού μια παρόμοια υπόθεση απασχόλησε ένα από τα επεισόδια της σειράς (καθόλου απίθανο οι σεναριογράφοι να εμπνεύστηκαν από το διήγημα, αφού γράφτηκε πολλά χρόνια πριν). Ένα παιδί δεκαπέντε μηνών ανακαλύπτεται νεκρό μέσα σ’ ένα αυτοκίνητο. Η αιτία του θανάτου του είναι θερμοπληξία και ο Μπος, μαζί με το συνεργάτη του, Ιγνάτιο Φέρρας, προσπαθούν να ανακαλύψουν κατά πόσο επρόκειτο για κακόβουλη πράξη, μια και το παιδί είχε διανοητικά προβλήματα.
Ένα νοητικό ταξίδι στο παρελθόν κάνει στο Angle of Investigation ο Μπος. Η χρονιά είναι το 1972 και ο Μπος κάνει τα πρώτα βήματά του στο αστυνομικό σώμα του Λος Άντζελες, όταν αυτός και ο μέντορας-συνεργάτης του, Ρον Έκερσλι, παίρνουν την εντολή να επισκεφθούν το σπίτι μιας γυναίκας, που σύμφωνα με την κόρη της, που ζει σε άλλη πόλη, αγνοείται εδώ και μέρες. Όπως θα αποδειχτεί, η γυναίκα είχε κάθε λόγο να ανησυχεί, αφού οι δύο αστυνομικοί ανακαλύπτουν το πτώμα της μητέρας της, στη μπανιέρα, μαζί μ’ αυτό του σκύλου της. Ο δολοφόνος δεν θα βρεθεί ποτέ, γεγονός που θα χαραχτεί βαθιά στη μνήμη του Μπος. Τώρα, είκοσι τρία χρόνια μετά, καθώς δουλεύει στο τμήμα παλαιών, ή κρύων όπως τις αποκαλούν, υποθέσεων είναι αποφασισμένος να κάνει μία ακόμη προσπάθεια, με τη βοήθεια της ντετέκτιβ Κιζ Ράιντερ αυτή τη φορά, για να διαλευκάνει το παλιό εκείνο έγκλημα.
Τρεις καλογραμμένες ιστορίες από έναν από τους καλύτερους αμερικανούς συγγραφείς αστυνομικής λογοτεχνίας.
Στο Christmas Even ο Μπος και ο συνεργάτης του Τζέρι Έντγκαρ, καλούνται να διερευνήσουν ένα παράξενο θάνατο. Η σκηνή του εγκλήματος είναι ένα ενεχυροδανειστήριο, το οποίο ανήκει σ’ έναν άντρα ρώσικης καταγωγής. Το μαγαζί του, όπως λέει ο τελευταίος στους ντετέκτιβ, έπεσε για τρεις ακόμη φορές θύμα ληστείας και είναι σίγουρος ότι αυτός ο άντρας, κρυβόταν πίσω από τα εγκλήματα. Πώς μπήκε μέσα όμως και τι ήταν εκείνο που τον σκότωσε; Ο Μπος δεν θα δυσκολευτεί να βρει τις απαντήσεις σ’ αυτά τα ερωτήματα. Το μόνο που δεν του αρέσει ν’ αφήνει τη δουλειά στη μέση, κι ας είναι παραμονή Χριστουγέννων, κι ας όλοι οι συνάδελφοί του βιάζονται να πάνε στα σπίτια τους για τη γιορτή. Έτσι, επιστρατεύοντας το πείσμα και την επιμονή του, αρχίζει ένα οδοιπορικό που θα τον οδηγήσει πρώτα στην ανακάλυψη ενός σαξοφώνου, το οποίο θα ξυπνήσει μέσα του μνήμες από τον πόλεμο στο Βιετνάμ, και μετά στην ανακάλυψη του δολοφόνου, που είναι αποφασισμένος να οδηγήσει στη φυλακή, κι ας του είναι αδύνατο, προς το παρόν, να το κάνει αυτό.
Η ιστορία στο Father’s Day που ακολουθεί θυμίζει CSI Miami, αφού μια παρόμοια υπόθεση απασχόλησε ένα από τα επεισόδια της σειράς (καθόλου απίθανο οι σεναριογράφοι να εμπνεύστηκαν από το διήγημα, αφού γράφτηκε πολλά χρόνια πριν). Ένα παιδί δεκαπέντε μηνών ανακαλύπτεται νεκρό μέσα σ’ ένα αυτοκίνητο. Η αιτία του θανάτου του είναι θερμοπληξία και ο Μπος, μαζί με το συνεργάτη του, Ιγνάτιο Φέρρας, προσπαθούν να ανακαλύψουν κατά πόσο επρόκειτο για κακόβουλη πράξη, μια και το παιδί είχε διανοητικά προβλήματα.
Ένα νοητικό ταξίδι στο παρελθόν κάνει στο Angle of Investigation ο Μπος. Η χρονιά είναι το 1972 και ο Μπος κάνει τα πρώτα βήματά του στο αστυνομικό σώμα του Λος Άντζελες, όταν αυτός και ο μέντορας-συνεργάτης του, Ρον Έκερσλι, παίρνουν την εντολή να επισκεφθούν το σπίτι μιας γυναίκας, που σύμφωνα με την κόρη της, που ζει σε άλλη πόλη, αγνοείται εδώ και μέρες. Όπως θα αποδειχτεί, η γυναίκα είχε κάθε λόγο να ανησυχεί, αφού οι δύο αστυνομικοί ανακαλύπτουν το πτώμα της μητέρας της, στη μπανιέρα, μαζί μ’ αυτό του σκύλου της. Ο δολοφόνος δεν θα βρεθεί ποτέ, γεγονός που θα χαραχτεί βαθιά στη μνήμη του Μπος. Τώρα, είκοσι τρία χρόνια μετά, καθώς δουλεύει στο τμήμα παλαιών, ή κρύων όπως τις αποκαλούν, υποθέσεων είναι αποφασισμένος να κάνει μία ακόμη προσπάθεια, με τη βοήθεια της ντετέκτιβ Κιζ Ράιντερ αυτή τη φορά, για να διαλευκάνει το παλιό εκείνο έγκλημα.
Τρεις καλογραμμένες ιστορίες από έναν από τους καλύτερους αμερικανούς συγγραφείς αστυνομικής λογοτεχνίας.
Michael Connelly – Suicide Run
Ο Οκτώβρης του 2011 θα μπορούσε να χαρακτηριστεί σαν μήνας του Μάικλ Κόνελι, αφού στη διάρκεια του έδωσε το παρόν του με τρία βιβλία. Τα δύο πρώτα, το Suicide Run και το Angle of Investigation κυκλοφορούν σε ηλεκτρονική μόνο μορφή και το καθένα από αυτά περιλαμβάνει τρεις ιστορίες με πρωταγωνιστή το γνωστό μας ντετέκτιβ Χάρι Μπος, ενώ το τρίτο το νέο του μυθιστόρημα The Drop βγήκε στα ράφια στις 27 του μήνα στην Ευρώπη και ένα μήνα αργότερα στην Αμερική.
Αλλά ας ρίξουμε τώρα μια ματιά στις ιστορίες που έχουμε εδώ. Στην πρώτη και ομότιτλη της συλλογής, ο Χάρι Μπος και ο συνεργάτης του Τζέρι Έντγκαρ, που δουλεύουν στη νυχτερινή βάρδια του αστυνομικού τμήματος του Χόλιγουντ, καλούνται στη σκηνή μιας αυτοκτονίας. Η αυτόχειρας είναι μια νεαρή επίδοξη ηθοποιός και στην αρχή όλα μοιάζουν ξεκάθαρα. Ο Μπος ωστόσο υποψιάζεται ότι κάτι ύποπτο συμβαίνει και έτσι, με τη βοήθεια μιας άλλης συναδέλφου του, που θυμόμαστε από κάποια από τα βιβλία του, της Κισμίν Ράιτερ, αποφασίζει να ρίξει μια πιο διερευνητική ματιά στην υπόθεση.
Στο Cielo Azul συναντάμε τον Μπος καθοδόν προς τις φυλακές του Σαν Κουέντιν, όπου σχεδιάζει να συναντήσει ένα ψυχοπαθή δολοφόνο λίγες ημέρες πριν από την εκτέλεσή του. Ο Μπος, που τον είχε συλλάβει δέκα χρόνια πριν για την εν ψυχρώ δολοφονία ενός κοριτσιού δεκαπέντε χρόνων, πηγαίνοντας εκεί θέλει απλά να μάθει το πραγματικό όνομα του θύματος, στο οποίο εκείνος ο ίδιος είχε χαρίσει το ψευδώνυμο Κιέλο Αζούλ.
Στην τελευταία ιστορία της συλλογής, το One-Dollar Jackpot ο καλός ντετέκτιβ καλείται να διερευνήσει την υπόθεση της δολοφονίας μιας γυναίκας ονόματι Τρέισι Μπλίτζστιν, η οποία έβγαζε τα προς το ζην παίζοντας πόκερ. Το θύμα βρέθηκε νεκρό μέσα στο αυτοκίνητο, έξω από το σπίτι του, όπου είχε μόλις φτάσει. Λόγω του επαγγέλματός της, αλλά και του γεγονότος ότι μετέφερε μαζί της πολλά λεφτά εκείνο το βράδυ, οι ύποπτοι είναι πολλοί: Υπάλληλοι του καζίνου όπου είχε ξετινάξει την μπάνκα στον αέρα, ένας μυστηριώδης άντρας που την ακολουθούσε, ίσως και κάποιοι ανταγωνιστές της. Ωστόσο, ως συνήθως η απάντηση είναι πιο απλή απ’ ό,τι φαίνεται στην αρχή.
Εδώ έχουμε τρεις καλογραμμένες ιστορίες που σίγουρα θα ικανοποιήσουν τους φίλους του καλού συγγραφέα.
Αλλά ας ρίξουμε τώρα μια ματιά στις ιστορίες που έχουμε εδώ. Στην πρώτη και ομότιτλη της συλλογής, ο Χάρι Μπος και ο συνεργάτης του Τζέρι Έντγκαρ, που δουλεύουν στη νυχτερινή βάρδια του αστυνομικού τμήματος του Χόλιγουντ, καλούνται στη σκηνή μιας αυτοκτονίας. Η αυτόχειρας είναι μια νεαρή επίδοξη ηθοποιός και στην αρχή όλα μοιάζουν ξεκάθαρα. Ο Μπος ωστόσο υποψιάζεται ότι κάτι ύποπτο συμβαίνει και έτσι, με τη βοήθεια μιας άλλης συναδέλφου του, που θυμόμαστε από κάποια από τα βιβλία του, της Κισμίν Ράιτερ, αποφασίζει να ρίξει μια πιο διερευνητική ματιά στην υπόθεση.
Στο Cielo Azul συναντάμε τον Μπος καθοδόν προς τις φυλακές του Σαν Κουέντιν, όπου σχεδιάζει να συναντήσει ένα ψυχοπαθή δολοφόνο λίγες ημέρες πριν από την εκτέλεσή του. Ο Μπος, που τον είχε συλλάβει δέκα χρόνια πριν για την εν ψυχρώ δολοφονία ενός κοριτσιού δεκαπέντε χρόνων, πηγαίνοντας εκεί θέλει απλά να μάθει το πραγματικό όνομα του θύματος, στο οποίο εκείνος ο ίδιος είχε χαρίσει το ψευδώνυμο Κιέλο Αζούλ.
Στην τελευταία ιστορία της συλλογής, το One-Dollar Jackpot ο καλός ντετέκτιβ καλείται να διερευνήσει την υπόθεση της δολοφονίας μιας γυναίκας ονόματι Τρέισι Μπλίτζστιν, η οποία έβγαζε τα προς το ζην παίζοντας πόκερ. Το θύμα βρέθηκε νεκρό μέσα στο αυτοκίνητο, έξω από το σπίτι του, όπου είχε μόλις φτάσει. Λόγω του επαγγέλματός της, αλλά και του γεγονότος ότι μετέφερε μαζί της πολλά λεφτά εκείνο το βράδυ, οι ύποπτοι είναι πολλοί: Υπάλληλοι του καζίνου όπου είχε ξετινάξει την μπάνκα στον αέρα, ένας μυστηριώδης άντρας που την ακολουθούσε, ίσως και κάποιοι ανταγωνιστές της. Ωστόσο, ως συνήθως η απάντηση είναι πιο απλή απ’ ό,τι φαίνεται στην αρχή.
Εδώ έχουμε τρεις καλογραμμένες ιστορίες που σίγουρα θα ικανοποιήσουν τους φίλους του καλού συγγραφέα.
Ρέιμοντ Τσάντλερ – Ο κίνδυνος είναι η δουλειά μου
Αυτό είναι το πρώτο βιβλίο με ιστορίες του Ρέιμοντ Τσάντλερ που έπεσε στα χέρια μου. Όπως έμαθα από μια μικρή έρευνα στο διαδίκτυο, η πρωτότυπη συλλογή (Trouble is my business) περιείχε δώδεκα ιστορίες με πρωταγωνιστή τον περίφημο ντετέκτιβ Φίλιπ Μάρλοου, ενώ οι επανεκδόσεις της μόνο τέσσερις . Επειδή προφανώς στα μέρη μας είναι της μόδας οι λεπτοί τόμοι, εδώ περιλαμβάνονται τρεις μονάχα ιστορίες: το ομότιτλο «Ο κίνδυνος είναι η δουλειά μου», τα «Χρυσόψαρα» και ο «Χαφιές». Συνηθισμένος καθώς είμαι στα σύγχρονα αστυνομικά αναγνώσματα νόμιζα ότι δε θα μου άρεσαν και τόσο αυτές οι κάπως παλιομοδίτικες αφηγήσεις, αλλά ευτυχώς έπεσα έξω. Μου άρεσαν και με το παραπάνω. Ειδικά αυτή που χαρίζει τον τίτλο της στη συλλογή.
Στο «Ο κίνδυνος είναι η δουλειά μου» βλέπουμε τον Μάρλοου να αναλαμβάνει την προστασία ενός βαθύπλουτου, πλην ηλικιωμένου και τσιγκούνη άντρα, που φέρεται να απειλεί κάποιος εγκληματίας, ο οποίος θέλει να του φάει τα λεφτά. Στην υπόθεση εμπλέκεται επίσης ο θετός γιος του, που κάνει έκλυτη ζωή, καθώς και μια μοιραία γυναίκα, της οποίας: «το χρώμα των μαλλιών της ήταν σκούρο κόκκινο, σαν πυρκαγιά που έχει μεν τεθεί υπό έλεγχο, αλλά εξακολουθεί να είναι επικίνδυνη». Γύρω από αυτούς παρασιτούν κάποιοι άλλοι επικίνδυνοι και… πολύχρωμοι τύποι: ένας σοφέρ-πιστολέρο, κάποιος φονιάς της κακιάς ώρας και δυο μπάτσοι-καρικατούρες. Γραμμένη με μια γλώσσα απέριττη και στακάτους ρυθμούς, και με μικρές δόσεις χιούμορ, παρά τα θανατικά που περιγράφει, στο τέλος-τέλος αυτή η ιστορία φτάνει να διαβάζεται γρήγορα και ευχάριστα, χαρίζοντας πολλά χαμόγελα στον αναγνώστη.
Στα «Χρυσόψαρα» ο Μάρλοου αναλαμβάνει να ανακαλύψει δυο μαργαριτάρια που αξίζουν μια ολόκληρη περιουσία και τα οποία είχε κρύψει κάποιος κλέφτης, λίγο προτού συλληφθεί. Ωστόσο, όπως σύντομα θ’ ανακαλύψει, δεν παίζει μόνος σ’ αυτό το παιχνίδι. Οι πιο σκληροί του αντίπαλοι θα αποδειχτούν ένα κάθαρμα δικηγόρος και μια μικροκαμωμένη γυναίκα που μοιάζει γεννημένη εγκληματίας, που πιάνοντάς τον εξ απροόπτου θα τον ναρκώσουν, ώστε να αποκτήσουν το προβάδισμα στον αγώνα δρόμου που θα ακολουθήσει. Εκείνος, ξαπλωμένος στο πάτωμα του γραφείου του πρώτου: «Έβλεπα φωτεινά κύματα και σκοτεινές σκιές κι άκουγα ένα θρόισμα σαν του ανέμου στις δεντροκορφές». (Ποιητικότατο!). Ωστόσο, αν και οι άλλοι κέρδισαν τον πρώτο γύρο, αυτός είναι αποφασισμένος να κερδίσει τον αγώνα. Έτσι μόλις συνέρχεται αναχωρεί για την πόλη Ολυμπία, όπου σ’ ένα καπνοπωλείο θα πιει ένα ουίσκι που: «Είχε μια γεύση σαν καλλιέργεια μικροβίων χολέρας», προτού συναντήσει τον άνθρωπο που ψάχνει, αυτόν που θα τον οδηγήσει στο θησαυρό. Ταχύτητα, πικρό χιούμορ, εξάρσεις δράσης, αυτοσαρκασμός, τα βασικά στοιχεία εδώ.
Η διαπλοκή είναι ο βασικός πρωταγωνιστής στον «Χαφιέ». Χαφιές είναι ο ίδιος ο Μάρλοου, ο οποίος θα είναι βασικός μάρτυρας στη δίκη ενός υψηλόβαθμου στελέχους του δήμου του Σαν Άντζελο, που κατηγορείται για, το είπαμε πιο πάνω, διαπλοκή, και ο οποίος βρίσκεται υπό αστυνομική προστασία. Βασικά ο εν λόγω κύριος έβαζε το χεράκι του ώστε ένας εργολάβος να παίρνει σημαντικές δουλειές με τη σέσουλα. Τόσο ο τελευταίος, όσο και κάποιοι άλλοι εμπλεκόμενοι, θα κάνουν ό,τι περνά απ’ το χέρι τους ώστε να μην εμφανιστεί ποτέ στο δικαστήριο. Και ο Μάρλοου θα κάνει ό,τι περνά απ’ το δικό του χέρι για να σταθεί εμπόδιο στα υποχθόνια σχέδιά τους. Σημαντικό ρόλο στην υπόθεση θα παίξει μια όχι και τόσο μυστηριώδης γυναίκα, που κρύβει όμως ένα μεγάλο μυστικό.
Εδώ έχουμε τρεις καλογραμμένες ιστορίες από ένα από τους μάστορες του νουάρ. Ο Τσάντλερ μοιάζει να γράφει όπως σκέφτεται, επιμελώς αφτιασίδωτα, κι ας οι καταστάσεις που περιγράφει αποπνέουν παρακμή και χάος. Α, ναι, κι ας μυρίζει κι η κάθε σελίδα του αλκοόλ.
Για τους φανατικούς του είδους και όχι μόνο.
Στο «Ο κίνδυνος είναι η δουλειά μου» βλέπουμε τον Μάρλοου να αναλαμβάνει την προστασία ενός βαθύπλουτου, πλην ηλικιωμένου και τσιγκούνη άντρα, που φέρεται να απειλεί κάποιος εγκληματίας, ο οποίος θέλει να του φάει τα λεφτά. Στην υπόθεση εμπλέκεται επίσης ο θετός γιος του, που κάνει έκλυτη ζωή, καθώς και μια μοιραία γυναίκα, της οποίας: «το χρώμα των μαλλιών της ήταν σκούρο κόκκινο, σαν πυρκαγιά που έχει μεν τεθεί υπό έλεγχο, αλλά εξακολουθεί να είναι επικίνδυνη». Γύρω από αυτούς παρασιτούν κάποιοι άλλοι επικίνδυνοι και… πολύχρωμοι τύποι: ένας σοφέρ-πιστολέρο, κάποιος φονιάς της κακιάς ώρας και δυο μπάτσοι-καρικατούρες. Γραμμένη με μια γλώσσα απέριττη και στακάτους ρυθμούς, και με μικρές δόσεις χιούμορ, παρά τα θανατικά που περιγράφει, στο τέλος-τέλος αυτή η ιστορία φτάνει να διαβάζεται γρήγορα και ευχάριστα, χαρίζοντας πολλά χαμόγελα στον αναγνώστη.
Στα «Χρυσόψαρα» ο Μάρλοου αναλαμβάνει να ανακαλύψει δυο μαργαριτάρια που αξίζουν μια ολόκληρη περιουσία και τα οποία είχε κρύψει κάποιος κλέφτης, λίγο προτού συλληφθεί. Ωστόσο, όπως σύντομα θ’ ανακαλύψει, δεν παίζει μόνος σ’ αυτό το παιχνίδι. Οι πιο σκληροί του αντίπαλοι θα αποδειχτούν ένα κάθαρμα δικηγόρος και μια μικροκαμωμένη γυναίκα που μοιάζει γεννημένη εγκληματίας, που πιάνοντάς τον εξ απροόπτου θα τον ναρκώσουν, ώστε να αποκτήσουν το προβάδισμα στον αγώνα δρόμου που θα ακολουθήσει. Εκείνος, ξαπλωμένος στο πάτωμα του γραφείου του πρώτου: «Έβλεπα φωτεινά κύματα και σκοτεινές σκιές κι άκουγα ένα θρόισμα σαν του ανέμου στις δεντροκορφές». (Ποιητικότατο!). Ωστόσο, αν και οι άλλοι κέρδισαν τον πρώτο γύρο, αυτός είναι αποφασισμένος να κερδίσει τον αγώνα. Έτσι μόλις συνέρχεται αναχωρεί για την πόλη Ολυμπία, όπου σ’ ένα καπνοπωλείο θα πιει ένα ουίσκι που: «Είχε μια γεύση σαν καλλιέργεια μικροβίων χολέρας», προτού συναντήσει τον άνθρωπο που ψάχνει, αυτόν που θα τον οδηγήσει στο θησαυρό. Ταχύτητα, πικρό χιούμορ, εξάρσεις δράσης, αυτοσαρκασμός, τα βασικά στοιχεία εδώ.
Η διαπλοκή είναι ο βασικός πρωταγωνιστής στον «Χαφιέ». Χαφιές είναι ο ίδιος ο Μάρλοου, ο οποίος θα είναι βασικός μάρτυρας στη δίκη ενός υψηλόβαθμου στελέχους του δήμου του Σαν Άντζελο, που κατηγορείται για, το είπαμε πιο πάνω, διαπλοκή, και ο οποίος βρίσκεται υπό αστυνομική προστασία. Βασικά ο εν λόγω κύριος έβαζε το χεράκι του ώστε ένας εργολάβος να παίρνει σημαντικές δουλειές με τη σέσουλα. Τόσο ο τελευταίος, όσο και κάποιοι άλλοι εμπλεκόμενοι, θα κάνουν ό,τι περνά απ’ το χέρι τους ώστε να μην εμφανιστεί ποτέ στο δικαστήριο. Και ο Μάρλοου θα κάνει ό,τι περνά απ’ το δικό του χέρι για να σταθεί εμπόδιο στα υποχθόνια σχέδιά τους. Σημαντικό ρόλο στην υπόθεση θα παίξει μια όχι και τόσο μυστηριώδης γυναίκα, που κρύβει όμως ένα μεγάλο μυστικό.
Εδώ έχουμε τρεις καλογραμμένες ιστορίες από ένα από τους μάστορες του νουάρ. Ο Τσάντλερ μοιάζει να γράφει όπως σκέφτεται, επιμελώς αφτιασίδωτα, κι ας οι καταστάσεις που περιγράφει αποπνέουν παρακμή και χάος. Α, ναι, κι ας μυρίζει κι η κάθε σελίδα του αλκοόλ.
Για τους φανατικούς του είδους και όχι μόνο.
Subscribe to:
Posts (Atom)



