Τα πρώτα σε πωλήσεις αστυνομικά βιβλία στις ΗΠΑ

Τα πρώτα σε πωλήσεις αστυνομικά βιβλία στις ΗΠΑ τις τελευταίες εφτά μέρες, σύμφωνα με τα στοιχεία που ανακοινώθηκαν σήμερα είναι:

1. Gillian Flynn - Gone Girl
2. M.L. Stedman - The Light Between Oceans 
3. Deborah Harkness - Shadow of the Night
4. Tana French - Broken Harbor
5. Daniel Silva - The Fallen Angel
6. Brad Thor - Black List 
7. Dean Koontz - Odd Apocalypse
8. James Lee Burke - Creole Belle
9. Alan Furst - Mission to Paris
10. Ruth Rendell - The St. Zita Society
11. James Patterson and Michael Ledwidge - I, Michael Bennett
12. William Kent Krueger - Trickster's Point
13. Carlos Ruiz Zafón - The Prisoner of Heaven
14. Laura Lippman - And When She Was Good
15. Michael Koryta - The Prophet

Να αναφέρουμε ότι ο πιο πάνω κατάλογος περιλαμβάνει μοναχά τους τίτλους που κυκλοφόρησαν με σκληρό εξώφυλλο και όχι τις ηλεκτρονικές εκδόσεις τους.

Thomas H. Cook – The Crime of Julian Wells

Το The Crime of Julian Wells είναι ένα από εκείνα τα βιβλία τα οποία δεν είναι εύκολο να κατατάξει κανείς σε κάποια κατηγορία. Ναι, είναι αστυνομικό μυθιστόρημα, αλλά δεν είναι μονάχα αυτό. Είναι επίσης μια ιστορία για τις τυραννισμένες ψυχές, για τους ανθρώπους που ζουν για να υποφέρουν ή που υποφέρουν για να νιώθουν ζωντανοί, για το μυστήριο της καθημερινότητας του καθενός, που τελικά δεν μοιάζει μ’ αυτό κάποιου άλλου.

Όλα αρχίζουν με το θάνατο του Τζούλιαν Γουέλς. Τον βρίσκουν νεκρό μέσα σε μια βάρκα, στο κέντρο μιας μικρής λίμνης και ο θάνατός του δεν αποτελεί μυστήριο: έχει αυτοκτονήσει. Το θέμα είναι: Γιατί; Γιατί το έχει κάνει αυτό; Και γιατί αφήνει να εννοηθεί ότι πίσω από την αυτοχειρία του κρύβεται κάποιο έγκλημα που έχει διαπράξει στο μακρινό παρελθόν;

Αυτά είναι τα ερωτήματα που απασχολούν τον παιδικό φίλο του Τζούλιαν, Φίλιπ Άντερς, καθώς βάζει πλώρη για ένα ταξίδι στο χώρο και στο χρόνο. Ένα ταξίδι που θα πάρει τον αναγνώστη απ’ το χέρι και θα τον οδηγήσει στις ερημιές της ανθρώπινης ψυχής, θα του περιγράψει κάποια απ’ τα πιο αποτρόπαια εγκλήματα της ιστορίας και θα φέρει στο φως το σκοτεινό μυστικό που στοίχειωνε για χρόνια και χρόνια τον δυστυχή Τζούλιαν Γουέλς.

Η αναζήτηση του Φίλιπ ωστόσο δεν θα αποφέρει εύκολα καρπούς, καθώς ο φίλος του φεύγοντας άφησε πίσω του μοναχά ένα μικρό στοιχείο, αλλά κανένα οδοδείκτη, καμία απάντηση. Μήπως η αλήθεια κρυβόταν μέσα σε κάποιο από τα βιβλία που είχε γράψει, ή άραγε συνέβηκε κάτι άλλο που οδήγησε τον Τζούλιαν στην απόφαση ότι δεν άντεχε πια να ζει στο βίαιο ετούτο κόσμο μας;

Ο Φίλιπ κάπου νιώθει ένοχος γι’ αυτό που έγινε. Ίσως αν ξόδευε περισσότερο χρόνο εκεί, ίσως αν ήξερε το φίλο του καλύτερα, αν μπορούσε να διαβάσει στο πρόσωπό του όλη τη θλίψη και τον πόνο του – τότε ίσως να μπορούσε να τον βοηθήσει. Ο Τζούλιαν ωστόσο ήταν κάποιος που βρισκόταν μονίμως εν κινήσει, που έλεγε ότι το σπίτι του ήταν ο δρόμος, οπότε δεν θα μπορούσε να κάνει και πολλά γι’ αυτόν. Εξάλλου, ο ίδιος κάποτε του είχε πει ότι, το συναίσθημα της ενοχής είναι μια πολυτέλεια.

Παρ’ όλ’ αυτά, ή ίσως και εξαιτίας τους, ο Φίλιπ, για πρώτη φορά στη ζωή του, αποφασίζει να παρατήσει τη σιγουριά του σπιτιού του και όλων αυτών που ξέρει, για να φέρει εις πέρας μιαν αποστολή: την ανακάλυψη της αλήθειας. Γι’ αυτό διασχίζει τον Ατλαντικό και πηγαίνει στο Παρίσι για να μαζέψει τα υπάρχοντα από το διαμέρισμα του φίλου του εκεί, και μετά, συνεχίζει να ταξιδεύει. Πηγαίνει από τόπο σε τόπο ακολουθώντας τα βήματα του τελευταίου, επισκεπτόμενος τα μέρη για τα οποία έγραψε στα βιβλία του, συναντώντας ανθρώπους που τον γνώρισαν και ανακαλύπτοντας πολλά από τα μυστικά που δεν του είχε ποτέ ομολογήσει.

Σε κάποιο σημείο δεν μπορεί να κάνει τίποτ’ άλλο απ’ το ν’ αναρωτηθεί: Ποιος ήταν στ’ αλήθεια ο Τζούλιαν; Ποιος ήταν αυτός ο εκκεντρικός, μυστηριώδης και εσωστρεφής άντρας; Όπως θα φανεί στη συνέχεια, ήταν κάποιος άλλος. Κάποιος άλλος απ’ αυτόν που ήξερε δηλαδή. Και ναι, ήταν εγκληματίας, έστω και κατά λάθος.

Δεν περισσεύει ούτε και μία λέξη σ’ αυτό το μυθιστόρημα. Ο συγγραφέας ήθελε να πει μια ιστορία για την αγάπη και την απώλεια, αλλά και για τον προσωπικό και συλλογικό πόνο, και να την ντύσει μ’ ένα πέπλο μυστηρίου, κι αυτό ακριβώς έκανε.

Όπως ανέφερα και πιο πάνω, ετούτο δεν είναι ένα συνηθισμένο αστυνομικό βιβλίο, κι αυτό ακριβώς το στοιχείο είναι που του δίνει μεγαλύτερη αξία. Η μη κατηγοριοποίηση αποτελεί και τη δικαίωσή του, αφού το βγάζει από το κλουβί και του επιτρέπει να ανοίξει τις φτερούγες, για να πετάξει ελεύθερο στους ουρανούς του κάθε αναγνώστη.

Thomas Mogford – Shadow of the Rock

Τα γεγονότα αυτή της ιστορίας διαδραματίζονται στην κυριολεξία (ή ίσως και όχι) στη Σκιά του Βράχου – του Βράχου του Γιβραλτάρ.

Το Shadow of the Rock, που κυκλοφορεί σήμερα, είναι ένα από εκείνα τα βιβλία που σε «πιάνουν από το λαιμό», όπως λένε, και δεν σ’ αφήνουν να πάρεις ανάσα από την αρχή μέχρι το τέλος. Όχι πώς υπάρχει υπερβολικά πολλή δράση εδώ - υπάρχει, αλλά λίγη- το θέμα είναι ότι αυτό το μυθιστόρημα είναι τόσο καλογραμμένο που δεν σου επιτρέπει να το παρατήσεις. Άρχισα να το διαβάζω στις μία το πρωί και είχε πια φτάσει το χάραμα προτού το αφήσω από τα χέρια μου, και φυσικά αφού το είχα πια τελειώσει.

Όπως και νάχει, όλα αρχίζουν μια υγρή και ζεστή βραδιά στο Γιβραλτάρ, όπου ζει και εργάζεται ο δικηγόρος και ερασιτέχνης ντετέκτιβ Σπάικ Σαγκινέττι. Ο Σπάικ είναι συνέταιρος σε μια εταιρία που ειδικεύεται στα θέματα φορολογίας, και ο οποίος δεν έχει δοκιμάσει ποτέ τις ικανότητές του εκπροσωπώντας κάποιον εγκληματία. Αυτό ωστόσο πρόκειται να αλλάξει από τη μια στιγμή στην άλλη, καθώς θα βρει να τον περιμένει στην εξώπορτα του σπιτιού του ένας φίλος από τα παλιά, ο Σόλομον Χασσάν, που έχει δραπετεύσει από την Ταγγέρη όπου καταζητείται για μια υπόθεση δολοφονίας.

Ο Σόλομον επιμένει ότι είναι αθώος, αλλά δεν εμπιστεύεται την αστυνομία στο Μαρόκο, γι’ αυτό ζητά από τον Σπάικ να τον βοηθήσει. Ο τελευταίος υπόσχεται να το κάνει, υπό την προϋπόθεση ότι θα παραδοθεί στις αρχές του Γιβραλτάρ, όπως και γίνεται.

Στη συνέχεια ταξιδεύει στην Ταγγέρη με σκοπό να μάθει όσα περισσότερα πράγματα μπορεί για το θύμα, την κόρη ενός εκκεντρικού εκατομμυριούχου, αλλά και για ν’ ανακαλύψει αν υπήρχαν κάποια άλλα άτομα που θα την ήθελαν νεκρή.

Ο Σπάικ βρίσκει την πόλη τόσο ελκυστική όσο κι απωθητική. Καθώς περπατά στους δρόμους και στα στενά, καθώς πληρώνει μπαξίσια και μετακινείται από τόπο σε τόπο, από κτήριο σε κτήριο, νιώθει καλά, αλλά την ίδια ώρα ξέρει ότι δεν θα μπορούσε ποτέ να ζήσει εκεί, αφού είναι ερωτευμένος με το Βράχο και την ιστορία του, με τον τόπο του που ξέρει απέξω κι ανακατωτά.

Στη διάρκεια της περιπλάνησής του θα συναντήσει αρσενικές και θηλυκές πόρνες, διεφθαρμένους αστυνομικούς, φιλόδοξους επιχειρηματίες, μπράβους, τρωγλοδύτες, και ένα θεότρελο τύπο που κυκλοφορεί παράνομες ταινίες και ο οποίος ονειρεύεται την  Ευρώπη.

Όσο πιο πολύ θα διερευνά την υπόθεση τόσο πιο πολύ θα του βρωμάει. Και όσο πιο πολύ του βρωμάει, σε τόσο μεγαλύτερο κίνδυνο θα βρίσκεται. Κι αυτό επειδή, θέλοντας και μη, θα προκαλέσει την οργή κάποιων ισχυρών ανθρώπων, που είναι αποφασισμένοι να κάνουν ό,τι περνά από το χέρι τους ώστε να αποκτήσουν μεγαλύτερη δόξα και ακόμη περισσότερο χρήμα.

Ο κίνδυνος παραμονεύει σε κάθε γωνία, ο θάνατος κόβει βόλτες στις ταράτσες, στην ακροθαλασσιά και στις παραγκουπόλεις, και ο Σπάικ θα φλερτάρει μαζί τους ξανά και ξανά.

Η τύχη κι ένας απρόσμενος σύμμαχος θα τον βγάλουν κατ’ επανάληψη απ’ τα αδιέξοδά του και θα του δείξουν το δρόμο. Μέχρι τότε ωστόσο θα έχει ζήσει μια μεγάλη περιπέτεια, γεμάτη ανατροπές, αλλά και με μικρές και όμορφες ανθρώπινες στιγμές.

Ένα αστυνομικό μυθιστόρημα που μυρίζει θάλασσα, έρωτα και θάνατο. Εξαιρετικό.

Judy Clemens – Dying Echo

Το Dying Echo, που κυκλοφορεί αύριο, είναι ο τέταρτος τόμος μιας σειράς αστυνομικών βιβλίων με πρωταγωνίστρια την Κέισι Μαλντονάτο και συμπρωταγωνιστή το… Θάνατο.

Ο Θάνατος είναι ωραίος τύπος: έχει χιούμορ, ενδιαφέρεται πολύ για τη σύγχρονη τεχνολογία και είναι πανέξυπνος. Φυσικά θα ήταν καλύτερα αν έφερε το όνομα Χάροντας, αλλά τι κάνουμε;

Όπως και νάχει, στον ανά χείρας τόμο η Κέισι Μαλντονάτο, επιστρέφει μετά από πολλά χρόνια στη γενέτειρά της, μια μικρή πόλη στο Κολοράντο, όπου διαδραματίζεται στο μεγαλύτερό του μέρος το βιβλίου, για να βοηθήσει τον αδελφό της Ρίκι, να αποδείξει την αθωότητά του σε μια υπόθεση δολοφονίας.

Ο Ρίκι είναι ο βασικός ύποπτος για το άγριο φονικό με θύμα τη Αλίσια ΜακΜάνους, μια νεαρή γυναίκα, που κατέφθασε ξαφνικά στην πόλη λίγους μήνες πριν, και η οποία ήταν η κοπέλα του. Όλοι γνώριζαν για τη σχέση τους και όλοι συμπαθούσαν τον Ρίκι, αλλά η Αλίσια δεν ήταν και τόσο δημοφιλής. Απέφευγε τα πολλά πολλά στις σχέσεις της με τους συναδέλφους στο εστιατόριο όπου εργαζόταν, αλλά ούτε και στον Ρίκι δεν ανοίχτηκε και πολύ. Έμοιαζε με μια κυνηγημένη γυναίκα, και ήταν.

Στο μεταξύ η Κέισι τραβά κι αυτή τα δικά της ζόρια, καθώς μόλις πρόσφατα σκότωσε έναν άντρα σε κάποια άλλη πόλη, στο Οχάιο. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι το έκανε εν αυτοάμυνα, ωστόσο το γεγονός ότι έφυγε εσπευσμένα από την πόλη σίγουρα δεν θα καλάρεσε στις αρχές. Το μόνο που αυτή τη στιγμή το μοναδικό άτομο που έχει σημασία γι’ αυτήν είναι ο Ρίκι. Σπεύδει λοιπόν να τον βοηθήσει χωρίς να υπολογίζει τις συνέπειες.

Στην αρχή τα πράγματα δεν πάνε κι άσχημα: οι αστυνομικοί της πόλης της, τους οποίους δεν εμπιστεύεται, όπως και δεν εμπιστεύεται κανένα μπάτσο σε καμιά πόλη, την αντιμετωπίζουν, αν μη τι άλλο, με ευγένεια. Τη βοηθούν να ξεμπερδέψει με την υπόθεση του Οχάιο, αλλά την προειδοποιούν να μην ανακατευτεί σ’ αυτή του Ρίκι, που έτσι κι αλλιώς μοιάζει ξεκάθαρη: ήταν ο τελευταίος άνθρωπος που την είδε ζωντανή, ήταν στο σπίτι της προτού δολοφονηθεί και άφησε ίχνη πίσω του.

Όσο προχωρά η ιστορία τόσο περισσότερα πράγματα μαθαίνουμε για την Κέισι, αλλά και για τη μυστηριώδη Αλίσια. Η Κέισι είναι μια γυναίκα απελπισμένη, που βρίσκεται κυριολεκτικά στην αγκαλιά του μαύρου άρχοντα. Θέλει να πεθάνει, αλλά όχι προτού σώσει τον αδελφό της και όχι προτού μάθει τις λεπτομέρειες για το αυτοκινητιστικό δυστύχημα που της στοίχειωσε τη ζωή: αυτό στο οποίο έχασε τον άντρα και το παιδί της.

Σ’ αυτές τις προσπάθειες θα βρει ένα απρόσμενο σύμμαχο στο πρόσωπο του Έρικ, κάποιου που γνώρισε λίγο καιρό μόλις πριν στο Οχάιο. Ο Έρικ θα εμφανιστεί στην εξώπορτά της, έτσι στα ξαφνικά, και θα προσφέρει τη βοήθειά του, την οποία εκείνη θα δεχτεί αρχικά με επιφύλαξη. Όσο περνά ο καιρός όμως τόσο πιο πολύ θα δένεται μαζί του με αποτέλεσμα ο δεσμός της με τον κύριο Θάνατο ν’ αρχίσει να τρεμοσβήνει.

Ωστόσο για ν’ αποκτήσει ξανά ζωή, για να χαμογελάσει και πάλι, πρέπει πρώτα να λύσει τα δύο μυστήρια. Και θα κάνει ό,τι μπορεί για να το κάνει.

Ένα καλογραμμένο μυθιστόρημα, με ψιλοδουλεμένους χαρακτήρες που προσφέρει όχι μοναχά δράση και μυστήριο, αλλά επίσης τροφή για την σκέψη και πολλή χιούμορ. Ο Θάνατος είναι όλα τα λεφτά, αλλά κανείς δεν θα μπορούσε να πει ότι κι η Κέισι δεν είναι μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα προσωπικότητα.

Συστήνεται σε φίλους του αστυνομικού βιβλίου και μη.

Τα πρώτα σε πωλήσεις αστυνομικά βιβλία στις ΗΠΑ

Τα πρώτα σε πωλήσεις αστυνομικά βιβλία στις ΗΠΑ τις τελευταίες εφτά μέρες, σύμφωνα με τα στοιχεία που ανακοινώθηκαν σήμερα είναι:

1. Gillian Flynn - Gone Girl
2. Deborah Harkness - Shadow of the Night
3. Daniel Silva - The Fallen Angel
4. Tana French - Broken Harbor
5. James Lee Burke - Creole Belle
6. Brad Thor - Black List 
7. James Patterson and Michael Ledwidge - I, Michael Bennett
8. Alan Furst - Mission to Paris
9. Carlos Ruiz Zafón - The Prisoner of Heaven
10. Liza Klaussmann - Tigers in Red Weather
11. J.A Jance - Judgment Call
12. Dean Koontz - Odd Apocalypse
13. M.L. Stedman - The Light Between Oceans
14. Joseph Kanon - Istanbul Passage
15. Catherine Coulter - Backfire

Να αναφέρουμε ότι ο πιο πάνω κατάλογος περιλαμβάνει μοναχά τους τίτλους που κυκλοφόρησαν με σκληρό εξώφυλλο και όχι τις ηλεκτρονικές εκδόσεις τους.

Elizabeth Kostova – The Historian

Η αλήθεια είναι ότι το The Historian της Elizabeth Kostova, το πήρα στα χέρια μου με επιφύλαξη. Βασικά, αν δεν το έβρισκα σ’ ένα βιβλιοπωλείο μεταχειρισμένων, εδώ στην Τσιανγκ Μάι, σε πολύ χαμηλή τιμή, δεν θα το έπαιρνα καθόλου. Κι αυτό επειδή, από ιδιοτροπία ίσως, ποτέ δεν περιμένω κάποιο απ’ τα μπεστ σέλερ βιβλία της αλλοδαπής, να δικαιώσουν τις προσδοκίες που δημιουργούν. Το παρόν, ευτυχώς, με έβγαλε ψεύτη.

Ο «Ιστορικός» είναι ένα καλογραμμένο μυθιστόρημα-ποταμός εφτακοσίων σελίδων κι ένα εξαιρετικά απολαυστικό ανάγνωσμα. Η Κόστοβα με αφετηρία τον πασίγνωστο μύθο του Κόμη Δράκουλα, μας καλεί σ’ ένα συναρπαστικό ταξίδι στο χώρο και το χρόνο, όπου τα κυρίαρχα στοιχεία είναι οι συμπτώσεις και οι ανατροπές. Χρησιμοποιώντας προφανώς μια πληθώρα πηγών, κτίζει ένα στέρεο κατασκεύασμα, όπου το νήμα της αφήγησης μοιράζονται στο πέρασμα του χρόνου διάφορα άτομα, που σχετίζονται με τον ένα ή τον άλλο τρόπο μεταξύ τους.

 Όλα αρχίζουν με την ανακάλυψη ενός μυστηριώδους βιβλίου από έναν φοιτητή στον Οξφόρδη, που έχει όλες τις σελίδες κενές με εξαίρεση τις κεντρικές, όπου δεσπόζει η εικόνα ενός δράκου. Ο έκπληκτος φοιτητής, ο Πολ, δείχνει το βιβλίο στον καθηγητή και μέντορά του Μπαρτολομίου Ρόσσι, ο οποίος σχεδόν αμέσως μετά μυστηριωδώς εξαφανίζεται. Ο πρώτος μελετώντας τα χαρτιά του τελευταίου, αλλά και τα γεγονότα, φτάνει στο φοβερό συμπέρασμα ότι πίσω από το μυστήριο κρύβεται ένας βρικόλακας – ίσως ακόμη κι ο Κόμης Δράκουλας ο ίδιος. Και τότε αρχίζει ένα ταξίδι που θα τον οδηγήσει αρχικά στην Κωνσταντινούπολη, κι από κει στη Ρουμάνια και τη Βουλγαρία, έχοντας στο πλευρό του μια γυναίκα που εμφανίστηκε από το πουθενά, τη Χέλεν, που υποστηρίζει ότι είναι κόρη του αγνοούμενου καθηγητή. Οι δυο τους συντροφιά θ’ αρχίσουν να ζουν μια συναρπαστική περιπέτεια και στιγμές απόλυτου τρόμου, καθώς σιγά-σιγά όλες οι υποψίες τους κι οι «ανυπόστατοι» φόβοι τους, θα πάρουν να βγαίνουν αληθινοί.

Αλλά το παρόν δεν είναι μόνο ένα μυθιστόρημα φαντασίας, αλλά κι ένα βιβλίο που μιλά για τους πολιτισμούς των χωρών της Βαλκανικής, για το Βυζάντιο, για τους πολέμους του παρελθόντος και την οθωμανική αυτοκρατορία για το σιδηρούν παραπέτασμα και τις κοινές παραδόσεις. Διατρέχοντάς το κανείς συναντά λέξεις, ποτά, συνταγές και πεποιθήσεις από την Ελλάδα, την Τουρκία, τη Βουλγαρία, τη Ρουμανία, αλλά κι από τη Γαλλία, και από μια χούφτα άλλες χώρες και γλώσσες.

Το στοιχείο του μυστηρίου είναι αυτό ακριβώς που κατατάσσει τον «Ιστορικό» στην κατηγορία της αστυνομικής λογοτεχνίας, μια και στη διάρκεια του ταξιδιού τους οι δ΄θο συνοδοιπόροι θα χρειαστεί να λύσουν πολλούς γρίφους και να ζήσουν μεγάλες περιπέτειες.

 Όπως και νάχει, το βιβλίο αυτό μοιάζει σαν ένας αγώνας δρόμου στις χώρες και τη γνώση και σαν τέτοιο αξίζει να διαβαστεί.

J.I. Baker – The Empty Glass

Το The Empty Glass καταπιάνεται με μια από τις πλέον γνωστές θεωρίες συνομωσίας της αμερικανικής ιστορίας: το θάνατο της Μέριλιν Μονρόε.

Βασικός πρωταγωνιστής σ’ αυτή την ιστορία είναι ο αναπληρωτής ιατροδικαστής στην κομητεία του Λος Άντζελες, Μπεν Φιτζέραλντ. Ο Μπεν είναι ένας φιλόδοξος άντρας που κάνει μεγάλα όνειρα, αλλά που στην ουσία ζει μια κάπως πληκτική και πολύ περιορισμένη ζωή. Η ζωή του όλη είναι η δουλειά του. Άλλοτε ήταν και η οικογένειά του, αλλά η γυναίκα του, Ρόουζ , τον εγκατέλειψε, παίρνοντας μαζί της και το γιο τους, Μαξ, τον οποίο τώρα συναντά κάθε τόσο, οπότε και τον φιλοξενεί στο δωμάτιο του ξενοδοχείου όπου μένει.

Ο Μπεν θέλει να φτάσει ψηλά, αλλά για να το κάνει αυτό πού και πού πρέπει να κλείνει τα μάτια. Τα έκλεισε σε κάποιες ασήμαντες υποθέσεις, ψευδομαρτύρησε σε μια άλλη, αλλά όταν η υπόθεση που φτάνει στα χέρια του έχει να κάνει με το θάνατο της Μέριλιν Μονρόε, δεν μπορεί να κάνει πίσω.

Όλα πάνε στραβά απ’ την αρχή σ’ αυτή την ιστορία και όλοι μοιάζουν να κρύβουν κάτι. Το πτώμα της σταρ το είχε ανακαλύψει λίγο μετά τα μεσάνυχτα η οικονόμος της, αλλά αντί να ειδοποιήσει την αστυνομία, τηλεφώνησε στον ψυχίατρο της Μέριλιν. Όταν έφτασε εκείνος και εξακρίβωσε προσωπικά ότι ήταν όντως νεκρή, επικοινώνησε με τον προσωπικό της γιατρό. Μέχρι να καταφθάσει κι εκείνος για να επιβεβαιώσει το γεγονός είχαν περάσει πια ώρες. Και τότε ακριβώς, λίγο πριν το χάραμα, ειδοποιήθηκε η αστυνομία.

Όταν ο Μπεν φθάνει στη σκηνή, δεν μπορεί να πιστέψει στα μάτια του, αλλά ούτε και στ’ αυτιά του. Μέσα εκεί είναι κάθε σχετικός και άσχετος, ακόμη και μια δημοσιογράφος που βγάζει φωτογραφίες, και στο χώρο επικρατεί το χάος. Όταν βλέπει το πτώμα, η πρώτη του σκέψη είναι ότι κάποιος τη σκότωσε, αφού είναι φανερό ότι αυτή, για κάποιο λόγο, τοποθετήθηκε σε μια συγκεκριμένη στάση, λες και προσπαθούσε να τηλεφωνήσει σε κάποιον. Ωστόσο οι υπόλοιποι πιστεύουν ότι πρόκειται για αυτοκτονία.

Όπως και νάχει, ο Μπεν τους αφήνει να κάνουν –ή, μη- τη δουλειά τους κι αρχίζει να τριγυρνά στο σπίτι. Κάποια στιγμή λοιπόν ανακαλύπτει το ημερολόγιο της Μέριλιν, μέσα στο οποίο πιστεύει ότι ίσως κρύβεται κάποιο στοιχείο που να εξηγεί αυτό που συνέβηκε. Διαβάζει μερικά αποσπάσματα, αλλά μετά φεύγει αφήνοντάς το εκεί που το βρήκε. Η ιδέα του και μόνο όμως δεν τον αφήνει να ησυχάσει, έτσι επιστρέφει σαν τον κλέφτη μες στη νύχτα και το παίρνει.

Τις επόμενες ημέρες διαβάζοντας τις καταγραφές μέσα εκεί και διερευνώντας πεισματικά την υπόθεση, καταφέρνει και στρέφει την οργή των ανωτέρων του εναντίον του: Πρόκειται για αυτοκτονία, τελεία και παύλα, μοιάζουν να του λένε, αλλά αυτός δεν μασά. Το μόνο που κανείς δεν συμμερίζεται τις υποψίες του.

Τα πράγματα γίνονται ακόμη χειρότερα όταν όλοι όσοι είχαν να κάνουν με τη διερεύνηση της υπόθεσης, αρχίζουν ο ένας μετά τον άλλο ν’ αναχωρούν για διακοπές. «Συγκάλυψη», σκέφτεται. Αλλά ποιον προσπαθούν να καλύψουν και γιατί; Μήπως έχει ανάμιξη η μαφία στην υπόθεση, ή, όπως φημολογείται, ένας ανερχόμενος πολιτικός;

Ο Μπεν δίνει ένα μοναχικό αγώνα, έχοντας στο πλευρό του, πού και πού, τη δημοσιογράφο Τζο -αυτήν που εισέβαλε στη σκηνή του εγκλήματος- έναν αγώνα που όσο κι αν προσπαθεί σίγουρα δεν μπορεί να κερδίσει.

Το ότι απέτυχε το μαθαίνουμε απ’ τις πρώτες κιόλας σελίδες του βιβλίου, οπότε ο συγγραφέας δεν στηρίζει το μύθο του στη λύση του μυστηρίου, αλλά στο πώς ο ήρωάς του έφτασε εδώ που έφτασε.

Ένα καλογραμμένο μυθιστόρημα, με νουάρ αποχρώσεις, που θα ικανοποιήσει τους φίλους του αστυνομικού βιβλίου, αλλά και όλους αυτούς που ασχολούνται με θεωρίες συνομωσίας, αφού τουλάχιστον σε ότι αφορά το τελευταίο στοιχείο, ο συγγραφέας κτυπά τα ρέστα του.

Τα πρώτα σε πωλήσεις αστυνομικά βιβλία στις ΗΠΑ

Τα πρώτα σε πωλήσεις αστυνομικά βιβλία στις ΗΠΑ τις τελευταίες εφτά μέρες, σύμφωνα με τα στοιχεία που ανακοινώθηκαν σήμερα είναι:

1. Gillian Flynn - Gone Girl
2. Deborah Harkness - Shadow of Night
3. James Patterson and Michael Ledwidge - I, Michael Bennett
4. Alan Furst - Mission to Paris
5. Janet Evanovich - Wicked Business
6. Catherine Coulter - Backfire
7. Carlos Ruiz Zafón - The Prisoner of Heaven
8. Karin Slaughter - Criminal
9. Daniel Silva - The Fallen Angel
10. James Lee Burke - Creole Belle
11. Joseph Kanon - Istanbul Passage
12. Charlaine Harris - Deadlocked
13. James Rollins - Bloodline
14. Linda Fairstein - Nightwatch
15. David Baldacci - The Innocent

Να αναφέρουμε ότι ο πιο πάνω κατάλογος περιλαμβάνει μοναχά τους τίτλους που κυκλοφόρησαν με σκληρό εξώφυλλο και όχι τις ηλεκτρονικές εκδόσεις τους.

K.D. Calamur – Murder in Mumbai

Το Murder in Mumbai, που κυκλοφορεί αύριο σε eBook, είναι ένα από εκείνα τα αστυνομικά βιβλία που δεν προσπαθούν και τόσο να εντυπωσιάσουν με την πλοκή και τις ανατροπές τους, όσο να περιγράψουν τις συνθήκες κάτω από τις οποίες διαπράττεται κάποιο έγκλημα.

Όπως υποδηλεί και ο τίτλος αυτό το μυθιστόρημα καταπιάνεται μ’ ένα φονικό στη Βομβάη ή Μουμπάι, της Ινδίας. Ο συγγραφέας εξηγεί από την αρχή ότι θα χρησιμοποιεί κατά τη διάρκεια της αφήγησης πότε το ένα, το αποικιοκρατικό, όνομα της πόλης, και πότε το άλλο, το παραδοσιακό, κι αυτό επειδή θέλει να μιλήσει στον αναγνώστη όχι μόνο για τις μεγάλες αλλαγές που συμβαίνουν εκεί, αλλά και για το διχασμένο χαρακτήρα του τόπου.

«Εδώ ισχύουν δύο μέτρα και δύο σταθμά», αφήνει να εννοηθεί ένας από τους βασικούς ήρωες της ιστορίας, ο επιθεωρητής Βιτζάι Γκαϊγουώτ. «Όταν σκοτώνεται κάποιος πλούσιος στην πόλη ή κάποιος ξένος, δημιουργείται σάλος στα μέσα ενημέρωσης, αλλά όταν πεθαίνει κάποιος φτωχός, μετά βίας του αφιερώνουν, όταν και αν το κάνουν, ένα μονόστηλο».

Η ζωή λοιπόν στην πόλη υπολογίζεται με το μέγεθος της καταγωγής και της τσέπης, κι ας είναι η πλέον φιλελεύθερη στη χώρα.

Το θύμα σ’ αυτή την ιστορία είναι μια αμερικανίδα ονόματι Λιζ Μπέρτον, που μέχρι τη μοιραία ώρα ήταν επικεφαλής μιας μεταλλευτικής εταιρίας. Το πτώμα της το ανακαλύψαν κάτι παιδιά στα σκουπίδια, όπως φαίνεται μια ολόκληρη βδομάδα μετά από το θάνατό της, στη διάρκεια της οποίας έβρεξε τόσο πολύ, που έκανε όλους τους κατοίκους να μιλάνε για τους χειρότερους μουσώνες όλων των εποχών.

Η διερεύνηση του περιστατικού πέφτει στους ώμους του επιθεωρητή Βιτζάι, ο οποίος προτού καλά καλά πατήσει το πόδι του στον τόπο του εγκλήματος έρχεται πρόσωπο με πρόσωπο μ’ ένα ξεπεσμένο, αλλά συμπαθή δημοσιογράφο, που ακούει στο όνομα Τζέι Γκανές.

Ο Τζέι είχε απολυθεί από την προηγούμενή του δουλειά επειδή είχε τολμήσει να τα βάλει με τους ισχυρούς της πόλης, προσπαθώντας να φέρει στο φως κάποιες περιπτώσεις διαφθοράς, να αναδείξει τα διαπλεκόμενα συμφέροντα και να δείξει με το δάχτυλο διάφορους μεγαλοπαράγοντες που τα είχαν κάνει πλακάκια τόσο με τους ντόπιους βιομήχανους όσο και με τους γκάγκστερ.

Οι δυο τους θα κλείσουν μιαν καταρχήν συμφωνία ώστε να βοηθήσει ο ένας τον άλλο. Θα κάνουν ο καθένας τη δική του έρευνα, αλλά θα μοιράζονται όλες τις πληροφορίες που ανακαλύπτουν. Ο Τζέι ξέρει ότι ο Βιτζάι είναι αδιάφθορος, και ο Βιτζάι γνωρίζει ότι ο Τζέι είναι κάποιος που κρατά το λόγο του, οπότε ουσιαστικά δεν υπάρχει καμιά καχυποψία ανάμεσά τους.

Ωστόσο ο Τζέι δεν είναι ένας απ’ αυτούς τους δημοσιογράφους που τους αρέσει να κάθονται στο γραφείο και να περιμένουν τις ειδήσεις να πάνε να τους βρουν. Έτσι εκτός από το να διερευνά τα έργα και τις ημέρες του θύματος, θ’ αρχίσει να αναζητεί και τους εχθρούς της, εκείνους που θα ήθελαν να τη δουν νεκρή, και όπως θα αποδειχτεί κάθε άλλο παρά λίγοι είναι αυτοί.

Την ίδια ώρα θα συνεχίσει να δουλεύει και μια παλαιότερη υπόθεση που έχει να κάνει με ένα κύμα διαρρήξεων, εφτά τον αριθμό, που απέφεραν αρκετά λάφυρα στους κλέφτες, οι οποίοι όμως παραμένουν μέχρι εκείνη τη στιγμή ασύλληπτοι. Συνήθως όλο και κάτι ακούγεται για τα κλεφτρόνια στα στενά και στις αγορές της πόλης, αυτοί όμως, όποιοι κι αν είναι, πώς κατάφεραν και ξέφυγαν απ’ τις κεραίες των αρχών, αλλά κι από τ’ αυτιά του… δρόμου; Ο Τζέι θα προσπαθήσει να βρει τις δικές του απαντήσεις.

Ο συγγραφέας, με αφορμή ένα έγκλημα, μας ταξιδεύει σε μια πόλη που όλο αλλάζει και που όλο μένει η ίδια. Όπου οι φτωχοί ζουν υπό άθλιες συνθήκες, ενώ οι πλούσιοι, ειδικά οι νεόπλουτοι, μοιάζουν να έχουν χάσει κάθε αίσθηση του μέτρου. Σε ό,τι αφορά τους τελευταίους, όπως φαίνεται, όλοι κοιμούνται με όλους, όλοι σχολιάζουν όλους και τίποτα δεν μοιάζει να σοκάρει τους σοκάρει. Τρώνε και πίνουν σχεδόν δίχως αναπαμό, και οργανώνουν πάρτι, και χτίζουν όλο και μεγαλύτερους ουρανοξύστες προσπαθώντας ο ένας να ξεπεράσει τον άλλο.

Οι δυο βασικοί του ήρωες είναι δύο άνθρωποι με αξιοπρέπεια, που τρέφουν σεβασμό στους πιο φτωχούς απ’ αυτούς και οι οποίοι όπου και όποτε μπορούν τους προσφέρουν ένα χέρι βοήθειας.

Το φονικό στη Βομβάη είναι ένα μυθιστόρημα με συνείδηση, που θα μπορούσε να διδάξει πολλά στον δυτικό αναγνώστη που όλο ακούει για τη μαγεία της Ανατολής, αλλά αρνιέται πεισματικά να αντικρίσει τις σκληρές πραγματικότητές της. Εξαιρετικό.

Νέες κυκλοφορίες

Τα ακόλουθα βιβλία θα κυκλοφορήσουν στο εξωτερικό τις επόμενες δεκαπέντε μέρες.


10 Ιουλίου

Ben H. Winters - The Last Policeman

17 Ιουλίου

Timothy Hallinan - The Fear Artist. Το έχω διαβάσει ήδη και θα το παρουσιάσω εδώ. Το πέμπτο θρίλερ με πρωταγωνιστή τον Πόουκ Ράφφερτι, το οποίο διαδραματίζεται στην Μπανγκόκ.

Peter Tremayne - Behold a Pale Horse

Jeanine Pirro - Sly Fox

James Lee Burke - Creole Belle

Janice Hamrick - Death Makes the Cut

Terri L. Austin - Diners, Dives & Dead Ends

18 Ιουλίου

Jeanne Glidewell - Haunted

19 Ιουλίου

J.I. Baker - The Empty Glass

Sara Blaedel – Only One Life

Οι σκανδιναβοί συγγραφείς εξακολουθούν να με εκπλήσσουν. Όχι τόσο με τις ιστορίες τους όσο με την παντελή σχεδόν αδιαφορία τους σε ό,τι έχει να κάνει με τις προσπάθειες εντυπωσιασμού του αναγνώστη στις οποίες διαπρέπουν τόσο οι αμερικανοί συνάδελφοί τους.

Το Only One Life της Sara Blaedel δεν είναι απλά μια αστυνομική ιστορία, αλλά πρόκειται για μια κοινωνιολογική σχεδόν μελέτη. Η συγγραφέας, που έγινε από την πρώτη στιγμή μια από τις αγαπημένες μου λόγω του καταπληκτικού Call Me Princess (παρουσίαση εδώ), φαίνεται να μη δίνει μία για την πλοκή του μυθιστορήματος. Οι ανατροπές που μας χαρίζει είναι λιγοστές, οι εκπλήξεις ακόμη πιο λίγες.

Σ’ αυτό το βιβλίο εκείνο που μετρά δεν είναι ποιος σκότωσε, ούτε καν το γιατί σκότωσε. Αυτό που αναρωτιέται από την πρώτη κιόλας στιγμή ο αναγνώστης είναι το τι στο διάολο έγινε.

Ένα δεκαπεντάχρονο κορίτσι από την Ιορδανία, ονόματι Σάμρα, ανακαλύπτεται νεκρό από κάποιο ψαρά στα νερά γύρω από το Φιόρδ του Χολμπράεκ (δεν υπάρχει ούτε μια πιθανότητα στις χίλιες να το προφέρω σωστά) στη Δανία, από ένα ψαρά. Η καλύτερή της φίλη, Ντίκτα, πιστεύει ότι τη σκότωσε κάποιο από τα μέλη της οικογένειάς της, ότι πρόκειται για ένα έγκλημα τιμής δηλαδή, και προς αυτή την κατεύθυνση κινούνται και οι έρευνες της αστυνομίας.

Το μόνο που δεν υπάρχει κανένα απολύτως στοιχείο ότι όντως η οικογένεια κρύβεται πίσω από τη δολοφονία. Μήπως το κορίτσι δεν ήταν τόσο αθώο όσο ήθελαν να το περιγράφουν οι δικοί του; Μήπως έκανε κάτι που προκάλεσε την οργή του πιστού στις παραδόσεις της χώρας από όπου κατάγονταν πατέρα της, τον οποίο η μητέρα της είχε στο παρελθόν καταγγείλει για βιαιοπραγία; Ή μήπως κρύβεται κάποιος άλλος πίσω από το έγκλημα; Κάποιος που είναι υπεράνω πάσης υποψίας;

Το έγκλημα, όπως είναι φυσικό, προκαλεί μεγάλη αναταραχή στη μικρή κοινότητα, και όσο περνά ο καιρός μια σιωπηλή στην αρχή οργή και ένα όλο και πιο φανερό στη συνέχεια, -για τους ξένους, και ειδικά τους μουσουλμάνους- μίσος, αρχίζει να βγαίνει στην επιφάνεια.

Τα πράγματα γίνονται ακόμη χειρότερα όταν η Ντίκτα δολοφονείται εν ψυχρώ στο κέντρο της πόλης. Τώρα η οικογένεια της Σάμρα βρίσκεται για τα καλά στο στόχαστρο και η μητέρα της γίνεται στόχος ρατσιστικών επιθέσεων.

Καθώς συμβαίνουν όλ’ αυτά οι αρχές της πόλης, σε συνεργασία με μια ειδική μονάδα της αστυνομίας και την επιθεωρητή Λουίζ Ρικ, προσπαθούν να βγάλουν άκρη χωρίς να οδηγήσουν την υπόθεση στα άκρα. Σ’ αυτή την προσπάθεια ωστόσο δεν έχουν τη βοήθεια της οικογένειας της Σάμρα, τα μέλη της οποίας επιμένουν αδικαιολόγητα να σιωπούν: λες και ο θάνατος της κοπέλας απειλεί να βγάλει τα άπλυτά τους στη φόρα.

Η συγγραφέας με αφορμή αυτά τα εγκλήματα μελετά συστηματικά τα υπόγεια ρεύματα του μίσους και της ξενοφοβίας που επικρατούν στην κοινωνία της χώρας, αλλά και τις ψυχές των ηρώων της. Μας μιλά για τα όνειρα και τους φόβους τους, για τη σημαντική ή άνευ ουσία καθημερινότητά τους, μας τους παρουσιάζει γυμνούς, με όλες τις μικροπρέπειες, τις στιγμές τρέλας και τις αδυναμίες τους.

Σ’ αυτή την ιστορία κανείς δεν είναι τέλειος. Μοιάζουν όλοι σαν παίκτες ή μάλλον σαν πιόνια σε ένα παιχνίδι σκάκι, στο οποίο κανείς ποτέ δεν κερδίζει. Η βασική της ηρωίδα, Λουίζ Ρικ, είναι κατά βάθος μια λυπημένη ψυχή, που προσπαθεί να δώσει αξία στη ζωή της μέσω της δουλειάς και βοηθώντας τους άλλους. Η καλύτερή της φίλη και δημοσιογράφος, Καμίλλα, είναι μια οργισμένη κι απελπισμένη γυναίκα, που έχει δύο μοναχά χαρές στη ζωή: τη δουλειά της και το γιο της Μάρκους, τον οποίο μεγαλώνει μόνη, και που -όσο κι αν δεν το παραδέχεται- δεν πολυκαταλαβαίνει.  Η Σάμρα ήταν μια νέα κοπέλα που προσπαθούσε απελπισμένα να προσαρμοστεί σε ένα κόσμο, όπου ένιωθε απόλυτα ξένη. Η Ντίκτα ζούσε μέσα σε μια τσιχλόφουσκα, κατασκευασμένη από τους πλούσιους γονείς και τη δίχως όρια ελευθερία που της παραχώρησαν.

Γύρω τους περιπλανιόνται και κάποιες άλλες ψυχές, το ίδιο ονειροπόλες, το ίδιο απελπισμένες, που προσπαθούν κι αυτές να κρατηθούν από κάποιον ή από κάτι.

Αυτό το βιβλίο δεν μας μιλά τόσο για το έγκλημα όσο για τους ανθρώπους και τη σύγχρονη καταναλωτική μας κοινωνία που μοιάζει να καταβροχθίζει τις ψυχές και να φτύνει σε αντάλλαγμα παλιές προκαταλήψεις και μοντέρνα κίβδηλα όνειρα. Ένα μυθιστόρημα εξαιρετικό, που ακολουθεί τους κανόνες του αστυνομικού, αλλά δεν περιορίζεται απ’ αυτούς, μα τους προεκτείνει.

Gillian Flynn – Gone Girl

Το καλύτερο αστυνομικό βιβλίο της χρονιάς, τουλάχιστον μέχρι αυτή την ώρα.

Δεν διάβασα κάποιο από τα προηγούμενα βιβλία της συγγραφέως, αλλά θυμάμαι καλά ότι όταν κυκλοφόρησαν πήραν πολύ καλές κριτικές και σημείωσαν εμπορική επιτυχία. Έτσι όταν μου δόθηκε η ευκαιρία να διαβάσω το Gone Girl, αποφάσισα να την εκμεταλλευτώ. Κι όπως μπορείτε να μαντέψετε από την πρώτη γραμμή αυτού του κειμένου, δεν απογοητεύτηκα.

Αυτή είναι η ιστορία της Έιμι και του Νικ, μια κάθε άλλο παρά συνηθισμένη ιστορία. Ο Νικ ξόδεψε πολλά χρόνια από τη ζωή του στη Νέα Υόρκη, όπου εργαζόταν σαν δημοσιογράφος. Έγραφε για το σινεμά, την τηλεόραση και τα βιβλία και ζούσε μια σχετικά ανέμελη ζωή. Μέχρι που γνώρισε την Έιμι, τη γυναίκα που ήταν ακριβώς ό,τι ονειρευόταν. Την ερωτεύτηκε, τον ερωτεύτηκε, παντρεύτηκαν και έζησαν λίγα ευτυχισμένα χρόνια μαζί, υπό τη σκιά όμως των γονιών της τελευταίας, αυτών που της χάρισαν ζωή και που της την έκαναν μαρτύριο.

Πώς; Απλά ήταν συγγραφείς και έγραψαν μαζί μια σειρά από βιβλία με τις περιπέτειες της Καταπληκτικής Έιμι. Η Έιμι των βιβλίων ήταν όμως ότι ακριβώς δεν μπορούσε να είναι η πραγματική. Κι η Έιμι των βιβλίων της έκανε τη ζωή ποδήλατο, αφού χάρη σ’ αυτήν έγινε στόχος: αξιαγάπητος στόχος, αλλά στόχος.

Προτού γνωρίσει τον Νικ ένιωθε απόλυτα μόνη. Έχοντάς τον όμως πια δίπλα της έγινε το «κουλ κορίτσι» που ονειρευόταν. Την απελευθέρωσε. Η ευδαιμονία της όμως δεν θα κρατούσε για πάντα.

Πρώτα ήρθε η οικονομική κρίση, που οδήγησε τους γονείς της στη χρεοκοπία. Ύστερα ήρθε η απόλυση του Νικ απ’ τη δουλειά. Και τέλος η μετακόμιση από τη Νέα Υόρκη στη μικροσκοπική πόλη της Βόρειας Καρθάγης, από όπου καταγόταν ο Νικ.

Και η ευτυχία μεταμορφώθηκε σε δυστυχία. Κι ο επιτυχημένος γάμος σε πλήρη αποτυχία. Τη θέση της χαράς και του γέλιου πήραν τα νεύρα και η ένταση. Έπιασαν πάτο.

Ωστόσο εκείνη ήθελε να γίνουν όλα όπως παλιά. Και έκανε κάποιες προσπάθειες προς αυτή την κατεύθυνση. Προτού όμως αυτές ευοδωθούν, εξαφανίστηκε από προσώπου γης. Πού πήγε; Την απήγαγε κάποιος ή το έσκασε; Μήπως είναι νεκρή; Κι αν ναι, ποιος τη σκότωσε;

Οι υποψίες ως συνήθως πέφτουν στο σύζυγο. Ο Νικ επιμένει ότι είναι αθώος, αλλά η συμπεριφορά του κρίνεται από την πλειοψηφία των ανθρώπων από παράξενη μέχρι ύποπτη.

Ποιος ήταν όμως στ’ αλήθεια ο Νικ; Και πώς ήταν στην πραγματικότητα; Ποια ήταν η Έιμι; Πώς έμοιαζε η γυναίκα που έκρυβε επιμελώς πίσω από την άσπιλη εικόνα της;

Η συγγραφέας μας ταξιδεύει στους ξεχωριστούς κόσμους των ηρώων της, μέσα από ημερολόγια, σκέψεις και συζητήσεις. Ο Νικ και η Έιμι λέει ο καθένας τη δική του ιστορία. Κι η Έιμι κι ο Νικ, κρύβουν περισσότερα απ’ αυτά που λένε.

Όσο περνούν οι σελίδες τόσο το μυστήριο μεγαλώνει και άλλο τόσο αυξάνονται οι εκπλήξεις. Τίποτα δεν μοιάζει να είναι αυτό που φαίνεται και όλα τα στοιχεία οδηγούν τους πάντες από αδιέξοδο σε αδιέξοδο.

Η τελική λύση είναι πλήρως ανατρεπτική, αλλά αυτό που απολαμβάνει κάποιος κυρίως διαβάζοντας αυτό το βιβλίο είναι το ταξίδι. Και είναι ένα ταξίδι, από κάθε άποψη, καταπληκτικό, όπως ακριβώς κι η Έιμι.

Νέες κυκλοφορίες

Διπλή η έκδοση αυτής της εβδομάδας αφού λόγω κάποιων ειδικών καταστάσεων δεν μπόρεσα να κάνω αναφορά στα βιβλία αυτών των ημερών στον προκαθορισμένο χρόνο. Αρχικά λοιπόν θα σας δώσω κάποια στοιχεία για τους τίτλους που κυκλοφόρησαν στις ΗΠΑ τις προηγούμενες μέρες και μετά θα αναφερθώ σ' αυτά που θα βγουν στα ράφια σύντομα.

Κυκλοφορούν ήδη

Joanna Campbell Slan - Ready, Scrap, Shoot. Η ιστορία μιας γυναίκας που προσπαθεί μόνη να μεγαλώσει την κόρη της και η οποία ξαφνικά μπαίνει στο στόχαστρο ενός δολοφόνου.

Vicki Doudera - Deadly Offer. Μια κτηματομεσίτρια ονόματι Ντάρμπι Φαρ καλείται να κάνει μια χάρη σε κάποια φίλη της και από τη μια στιγμή στην άλλη έρχονται τα πάνω κάτω κι αρχίζει να διερευνά μια δολοφονία.

Jassy Mackenzie - The Fallen. Μια νοτιοαφρικανή ιδιωτική ντετέκτιβ, που αντιμετωπίζει διάφορα προσωπικά προβλήματα, τα παρατάει όλα ώστε να ανακαλύψει το δολοφόνο της καλύτερής της φίλης.

Wayne Arthurson - A Killing Winter. Ένας καναδός δημοσιογράφος, που είναι εθισμένος στον τζόγο, θέτει τη ζωή του σε κίνδυνο καθώς προσπαθεί να διερευνήσει τη δολοφονία ενός φίλου.

James Lilliefors - Viral. Θεωρίες συνομωσίας έχουμε εδώ. Μια παράξενη και θανάσιμη επιδημία ξεσπά στον τρίτο κόσμο και όπως όλα δείχνουν πίσω από αυτή κρύβονται κάποιοι σκιώδεις και απόλυτα επικίνδυνοι χαρακτήρες.

Michael Lee West - A Teeny Bit of Trouble. Η δεύτερη περιπέτεια μιας φουρνάρισας και με το ζόρι ντετέκτιβ ονομάτι Τίνι Τέμπλετον. Όλα αρχίζουν όταν μια πρώην συμμαθήτρια της δολοφονείται από έναν άντρα που φοράει μια μάσκα με τη φάτσα του Μπιλ Κλίντον.

Joseph Wambaugh - Harbor Nocturne. Ένα ακόμη βιβλίο που διάβασα εδώ και καιρό, και το οποίο η έλλειψη χρόνου δε με άφησε να παρουσιάσω. Τα γεγονότα διαδραματίζονται στην πολίχνη του Σαν Πέδρο, όχι και πολύ μακριά από το Χόλιγουντ, όπου κάνουν παιχνίδι διάφορες συμμορίες, ιδιοκτήτες μπαρ, επίδοξες ηθοποιοί, βρώμικοι αστυνομικοί και άλλοι. Πολύ καλό.

Anna Dean - A Woman of Consequence. Η ιστορία μίας ακόμη ερασιτέχνη ντετέκτιβ, που φαίνεται να γνωρίζει πολύ καλά ότι ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες ενός εγκλήματος, εκείνες που οι πολλοί δεν μπορούν να ξεχωρίσουν.

Joseph Olshan - Cloudland. Κάποιος σκοτώνει μια γυναίκα κάθε έξη μήνες και οι έρευνες της αστυνομίας δεν μοιάζουν να οδηγούν πουθενά, γεγονός που αναγκάζει την Κάθριν Γουΐνσλοου, πρώην δημοσιογράφο, να αρχίσει να διερευνά την υπόθεση η ίδια.

S.J. Parris - Sacrilege. Ο Τζιορντάνο Μπρούνο, ένας αφορισμένος από την επίσημη εκκλησία, μοναχός πηγαίνει στο Κάντεμπουρι του Λονδίνου, το 1584, για να διερευνήσει μια παράξενη δολοφονία.

Tony Hays - The Stolen Bride. Στην ανύπαρκτη εποχή του βασιλιά Αρθούρου διαδραματίζεται αυτή η ιστορία. Η δολοφονία ενός γέρου άρχοντα, η έγκυος νύφη, ένα βασίλειο σε αναταραχή και τα συνήθη παιχνίδια εξουσίας είναι τα στοιχεία που δίνουν ζωή σ' αυτό το μυθιστόρημα.

Brenda Hill - With Full Malice. Μια γυναίκα που έχει υποφέρει τα πάνδεινα από τη δολοφονία των γονιών της έρχεται τώρα αντιμέτωπη μ' ένα νέο ψυχολογικό μπελά: την έξοδο από τη φυλακή του άντρα που ήταν ο υπαίτιος για το διπλό έγκλημα.

Gary Alexander - Interlock. Τι είναι χειρότερο; Να βρίσκεσαι στο στόχαστρο κάποιων ρώσων πλουτοκρατών ή σ' αυτό των αμερικανικών ασφαλιστικών εταιρειών που κάνουν ό,τι μπορούν για να εισπράξουν τα οφειλόμενα, αλλά όταν έρχεται η στιγμή να πληρώσουν δεν το κάνουν;

Dorothy Francis - Daiquiri Dock Murder. Η Ράφα Μπλου, ιδιοκτήτρια ενός μικρού ξενοδοχείου στα Florida Keys ανακαλύπτει το πτώμα ενός κουβανού της φίλου να επιπλέει δίπλα από το σκάφος της. Παρά τις αντιρρήσεις του Κέιν, με τον οποίο διατηρεί δεσμό, αποφασίζει να διερευνήσει προσωπικά την υπόθεση.

Jacqueline Seewald - Death Legacy. Μια γυναίκα δεν μπορεί να αποδεκτεί ότι ο άντρας της αυτοκτόνησε ή απλά το έσκασε με κάποια άλλη γυναίκα, όταν αυτός εξαφανίζεται - ειδικά από τη στιγμή που δούλευε για τη CIA. Ευρισκόμενη στα όρια της απόγνωσης ζητά τη βοήθεια μιας δυναμικής νέας γυναίκας που με τη συνδρομή ενός φίλου της ψυχολόγου, θα κάνει ό,τι μπορεί για να τη βοηθήσει ν' ανακαλύψει την αλήθεια.

Philip Kerr - Prague Fatale. Αυτή είναι η ιστορία του Μπέρνι Γκούνθερ, ενός καλού γερμανού αντιναζιστή μπάτσου, που αναγκάζεται να δουλεύει υπό το καθεστώς του Γ' Ράιχ. Πιστεύει ότι τα πράγματα δεν θα μπορούσαν να γίνουν χειρότερα γι' αυτόν μέχρι που το 1941 καλείται να μεταβεί στην Πράγα για να διερευνήσει την απόπειρα δολοφονίας ενός από τους πιο μισητούς ανθρώπους της εποχής, του διοικητή των SS.

Κυκλοφορούν τις επόμενες ημέρες

Rhonda Pollero - Slightly Irregular. Πολύ... ροζ μού φαίνεται αυτό το βιβλίο. Ξεκινά με έρωτες, συνεχίζει με γάμους και ψώνια και φτάνει στο αποκορύφωμά του με μια απαγωγή, την οποία καλείται να διερευνήσει η... ροζ πρωταγωνίστρια.

Stuart Woods - Unnatural Acts. Τα γεγονότα της υποθέσης διαδραματίζονται στη Νέα Υόρκη όπου διατηρεί τα γραφεία του ο διάσημος δικηγόρος Στόουν Μπάρριγκτον. Τον εν λόγω περιτριγυρίζουν επίδοξοι νέοι δικηγόροι, εγκληματίες και άντρες και γυναίκες που διψούν για σεξ. Εγκλήματα δεν συμβαίνουν πολλά, ωστόσο το μυστήριο δεν λείπει απ' την πλοκή.

Elizabeth Zelvin - Death Will Extend Your Vacation. Δυο φίλοι προσπαθούν να κόψουν το αλκοόλ με τη βοήθεια της γυναίκας ενός από αυτούς. Μετακομίζουν λοιπόν σε μια κοινότητα που ειδικεύεται σ' αυτού του είδους θεραπεία και όπου η ζωή μοιάζει πολύ πολύ όμορφη. Μέχρι που ανακαλύπτουν το πτώμα μιας φίλης τους στην παραλία και όλα ανατρέπονται.

Korey Kaul - Jury Rig. Με τις περιπέτειες μιας δικηγόρου ονόματι Κέιτ Σάμερνιλ καταπιάνεται το πρώτο ετούτο μυθιστόρημα του συγγραφέα, που είναι δημόσιος δικηγόρος υπεράσπισης στο επάγγελμα. Δολοφονίες, μυστηριώδεις απαγωγές, μυστικά και ψέματα και μια γυναίκα στα όρια της νευρικής κρίσης αποτελούν τους βασικούς πυλώνες του συγγραφικού οικοδομήματος.

Matthew Pearl – The Dante Club

Το The Dante Club είναι μια αστυνομική ιστορία, ένα λογοτεχνικό δοκίμιο, ένα συγκλονιστικό μυθιστόρημα.
Ο συγγραφέας με αφορμή κάποια ιστορικά και αναμφισβήτητα γεγονότα, φτιάχνει μια ιστορία με πολύ ενδιαφέρουσα πλοκή και ήρωες κάποιους από τους πιο σημαντικούς αμερικανούς ποιητές του 19ου αιώνα: τους Χένρι Γουότζγουερθ Λονγκφέλοου, Όλιβερ Γουέντελ Χολμς και Τζέιμς Ράσελ Λόουελ. Πού και πού εμφανίζεται στη σκηνή και ο Χένρι Ντέιβιντ Θορώ.
Όλα αρχίζουν όταν ο Λονγκφέλοου, παρέα με τον εκδότη Τζ. Τ. Φιλντς και κάποιους φίλους του ποιητές και λόγιους ανακοινώνουν ότι σύντομα θα έχουν έτοιμη την πρώτη αμερικανική μετάφραση της «Θείας Κωμωδίας» του Δάντη.
Το συντηρητικό καταστημένο του Κολεγίου Χάρβαρντ, θέλει να σταθεί εμπόδιο στα σχέδια των ποιητών. Το έργο του άπιστου και καθολικού (οξύμωρο, ε;) Δάντη πρέπει να μείνει στο σκοτάδι. Με επικεφαλής το Δόκτορα Μάνινγκ είναι έτοιμοι να εξαπολύσουν μια μεγάλη δυσφημιστική εκστρατεία και να χρησιμοποιήσουν κάθε μέσο ώστε να εμποδίσουν τη δημοσίευση του βλάσφημου έργου. Τα σχέδιά τους, παρά τη τεράστια δύναμη που διαθέτουν μοιάζουν να πέφτουν στο κενό, μέχρι που δυο παράξενες δολοφονίες, εμπνευσμένες από το έργο του Δάντη, φέρνουν τα πάνω κάτω.
Οι μόνοι που καταφέρνουν να συνδέσουν τα εγκλήματα με το έργο του ποιητή είναι φυσικά οι μεταφραστές του. Έτσι, χωρίς καλά καλά να το θέλουν, αλλά υποχρεωμένοι από τα γεγονότα, αναλαμβάνουν τον άχαρο ρόλο της εξιχνίασης των εγκλημάτων και της ανακάλυψης του δολοφόνου. Τα στοιχεία πολλά, αλλά δε μοιάζουν να οδηγούν πουθενά. Όλοι οι βασικοί ύποπτοι μοιάζουν αθώοι και οι έρευνές τους κάποτε φτάνουν σε αδιέξοδο, βάζοντας σε κίνδυνο ακόμη και τη φιλία τους. Σ’ αυτό τον αγώνα έχουν τη βοήθεια του πρώτου μαύρου αστυνομικού της Βοστόνης.
Ο αναγνώστης ζώντας έντονα τις περιπέτειες των διανοούμενων φίλων, ρωτώντας τα ίδια πράγματα μ’ αυτούς, προσπαθώντας να μπει στη ψυχολογία του δολοφόνου, τη μια σκέφτεται ότι ένοχος είναι ο ένας και την άλλη ο άλλος. Κι όμως η απάντηση είναι μπροστά του συνέχεια, και είναι τόσο φανερή που δεν μπορεί να τη δει.
Ο Περλ έγραψε ένα ευφυές μυθιστόρημα που συναρπάζει τόσο με την πλοκή όσο και με τις ποιητικές του εξάρσεις. Ένα από εκείνα τα βιβλία που δημιουργούν αναγνώστες. Σίγουρα κάποιοι απ’ τους αμερικανούς που το διάβασαν στο τέλος θα έσπευσαν να προμηθευτούν τη «Θεία Κωμωδία» του Δάντη.
Κλείνουμε αυτή την αναφορά, με κάποια λόγια με μεγάλη σημασία που ο συγγραφέας βάζει στο στόμα του Λόουελ: «Μέχρις ότου να μάθει η Αμερική να αγαπά τη λογοτεχνία όχι σαν διασκέδαση, όχι σαν απλά στιχάκια που τα απομνημονεύει κανείς σε μια αίθουσα κολεγίου, αλλά για την εξανθρωπιστική και εξευγενιστική δύναμή της, η χώρα μας δε θα έχει επιτύχει με την υψηλή εκείνη έννοια που μόνη αυτή κάνει ένα λαό έθνος. Εκείνη που τον ανυψώνει από νεκρό όνομα σε ζωντανή δύναμη».

David Baldacci - Saving Faith

Αν και δέκα και πλέον χρόνων το Saving Faith, ετούτο το μυθιστόρημα μυστηρίου και καταδίωξης του Ντέιβιντ Μπαλτάτσι, διαβάζεται λες και γράφτηκε χθες.
Πρόκειται για την ιστορία της Φέιθ Λόκχαρτ και του Λη Άνταμς – μιας γυναίκας που ξέρει πολλά μυστικά, τα οποία είναι πρόθυμη -υπό προϋποθέσεις- να μοιραστεί με το F.B.I. κι ενός ιδιωτικού ντετέκτιβ, που από σύμπτωση της σώζει τη ζωή.
Τι μυστικά κρύβει η Φέιθ; Ποιοι είναι οι μυστηριώδεις άνθρωποι που προσπαθούν να τη βγάλουν απ’ τη μέση; Ποιο είναι το «καρφί» ανάμεσα στους κύκλους των Ομοσπονδιακών; Είναι, τελικά, όντως πάνω απ’ όλους κι όλα οι διώκτες τους;
Αυτά είναι τα ερωτήματα που τίθενται το ένα μετά το άλλο στις αρχές του βιβλίου, για να πάρουν αργά ή γρήγορα τις απαντήσεις τους. Στο μεταξύ, όμως, ο αναγνώστης ακολουθεί βήμα-βήμα τ’ αχνάρια των πρωταγωνιστών, καθώς τρέχουν προς τη σωτηρία τους, μαθαίνει πολλά ένοχα μυστικά και βλέπει όλες τις βεβαιότητες ν’ ανατρέπονται από τη μια στιγμή στην άλλη.
Η δράση είναι καταιγιστική, κινηματογραφική θα λέγαμε, οι χαρακτήρες καλά σκιαγραφημένοι κι η πλοκή καλοδουλεμένη ως την τελευταία λεπτομέρεια – αν και κατάλαβα σχετικά νωρίς ποιο ήταν το «καρφί.»
Ο Μπαλτάτσι, πολλά χρόνια πριν, έμοιαζε να βάζει τις βάσεις για το οικοδόμημα της «αστυνομικής αυτοκρατορίας» του και το “Saving Faith” είναι ένα μικρό πετράδι στο μωσαϊκό της λογοτεχνίας καταδίωξης.
Ο Λη Άνταμς και η Φέιθ Λόκχαρτ είναι, όπως και οι άλλοι βασικοί ήρωες στα βιβλία του συγγραφέα, δυο βασανισμένες ψυχές, που η καθεμιά με το δικό της τρόπο προσπαθεί να φτάσει στην Ιθάκη της, να κατασταλάξει. Για να το πετύχουν όμως αυτό, πρέπει να περάσουν από πολλές συμπληγάδες, να κάνουν λάθη τραγικά και να μάθουν απ’ αυτά, να πονέσουν αφόρητα και να φτάσουν στα όριά τους. Ο Μπαλτάτσι, με μαστορικό τρόπο, ζωγραφίζει στο λογοτεχνικό καμβά μία-μία και με λεπτομέρειες, τις στιγμές της σύντομης κοινής ζωής τους, χαρίζοντάς μας ένα απολαυστικό ανάγνωσμα.

Masako Togawa – The Master Key

Το The Master Key γράφτηκε πριν από πενήντα και κάτι χρόνια. Συγγραφέας του ήταν μια εικοσιτετράχρονη χορεύτρια, η οποία θα γνώριζε αμέσως την επιτυχία και θα καθιερωνόταν σαν μια από τις πιο δημοφιλείς συγγραφείς μυθιστορημάτων μυστηρίου στη χώρα του ανατέλλοντος ηλίου.
     Παρά το ότι αυτό το βιβλίο είναι παλιό θα μπορούσε άνετα να διαβαστεί σαν ένα σύγχρονο θρίλερ, αφού πέρα από την ύπαρξη των Διαμερισμάτων Κ για Κυρίες, όπου διαδραματίζεται η ιστορία, ο μύθος του είναι πολύ δυνατός και η πλοκή γεμάτη εκπλήξεις.
     Τι θα μπορούσε να συμβεί σε ένα κτήριο όπου ζουν αξιοπρεπείς κυρίες; Πολλά και τραγικά, και πολλές φορές τραγελαφικά. Στα δωμάτια των Διαμερισμάτων Κ συνυπάρχουν μερικοί πολύχρωμοι, ή αν προτιμάτε, παράξενοι χαρακτήρες. Μια δασκάλα μουσικής, που κρύβει κάποιο φοβερό μυστικό. Μια ζητιάνος ή μάλλον κλέφτρα, που της αρέσει να ψάχνει τα πάντα και ν’ ανακατεύεται παντού, αποφεύγοντας όμως να έρχεται σε επαφή με τον κόσμο. Μια βαριεστημένη γυναίκα, καθηγήτρια αυτή, που έτσι στα ξαφνικά αποφασίζει να έρθει σε επαφή με όλους τους παλιούς της μαθητές, κάτι που θα την οδηγήσει σε επικίνδυνα μονοπάτια. Οι θυρωροί, που αν και δε συγκρούονται ποτέ, αποτελούν δύο διαμετρικά αντίθετους χαρακτήρες. Μια πεισματάρα γυναίκα, που πιστεύει στις μυστικιστικές τελετές και την επαφή με τους νεκρούς. Και άλλες πολλές, που όλο και κάποια πτώματα κρύβουν στα μπαούλα τους. Ένα απ’ αυτά μάλιστα ανήκει στο παιδί ενός πλούσιου ζεύγους που απήχθηκε χρόνια πριν.
     Η αφηγήτρια με αφορμή τη μετακίνηση του κτηρίου σε κάποια άλλη γειτονιά -αφού τα σχέδια εκσυγχρονισμού της πόλης το απαιτούν- μας ταξιδεύει μπρος πίσω στο χρόνο και μας μιλά για τις τραγικές ζωές των κατοίκων του, τις μικροϊστορίες τους. Σελίδα τη σελίδα και με τρόπο μαεστρικό βγάζει στην επιφάνεια όλα τα μυστικά και τις μικροπρέπειές τους, τις συμπονά και τις κακίζει, τις ισοπεδώνει και τις χαϊδεύει. Μοιάζει να θέλει απλά να μας πει: έτσι είναι ο κόσμος, και δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα για να τον αλλάξουμε.
     Ωστόσο τον ίδιο σημαντικό ρόλο με τις γυναίκες μοιάζει να παίζει και το κτήριο. Με τις αμέτρητες κλειστές του πόρτες, με τους σκοτεινούς του διαδρόμους, με την κεντρική θέση που κατέχει στην περιοχή, με το μυστήριο που το περιλούζει.
     Η αφήγηση της Τογκαβά είναι στρωτή, δεν περιέχει πολλές κορυφώσεις. Μας λέει την ιστορία χωρίς να προσπαθεί να μας εντυπωσιάσει. Ακόμη και τις πιο συνταρακτικές αποκαλύψεις τις φέρνει στο φως με μια απλότητα ανήκουστη. Σα να αφηγείται κάποιο παραμύθι και όχι κάποιες εγκληματικές ιστορίες.
     Ο τίτλος του τόμου είναι απόλυτα εύστοχος, αφού αυτό, το Master Key, είναι που θα δρομολογήσει τα περισσότερα από τα νέα τραγικά γεγονότα, που θα φέρει αντιμέτωπες κάποιες από τις γυναίκες με τα προσωπικά τους φαντάσματα.
     Αν περιμένετε να διαβάσετε εδώ μια ιστορία τρόμου ή αγωνίας μάλλον θα απογοητευτείτε. Αλλά αν σας αρέσουν οι γρίφοι και τα μυστήρια, το τέλος της ανάγνωσης δε θα σας βρει απογοητευμένους. Ένα βιβλίο σαν παλιό καλό κρασί.

Lisa Gardner – The 7th Month

Αυτή η ιστορία κυκλοφόρησε μόνο σε ηλεκτρονική μορφή και όπως διαβάζουμε είναι το πρώτο διήγημα που έχει γράψει η Λίσα Γκάρντνερ, της οποίας το τελευταίο μυθιστόρημα Catch Me, παρουσίασα μόλις πρόσφατα.
     «Ο έβδομος μήνας» βγήκε στα ηλεκτρονικά ράφια λίγο προτού κυκλοφορήσει το τελευταίο και όπως αφήνει να εννοηθεί και ο τίτλος, η συνήθης ηρωίδα της συγγραφέως, η ντετέκτιβ D.D. Warren, βρίσκεται στον έβδομο μήνα της εγκυμοσύνης της. Και όντας σ’ αυτή την κατάσταση βράζει στα ζουμιά της. Στην Ντι.Ντι. αρέσει η κίνηση, η δράση, το να κυνηγάει και να συλλαμβάνει δολοφόνους και τώρα που, θέλοντας και μη, είναι αναγκασμένη να μένει νύχτα μέρα κολλημένη σ’ ένα γραφείο, σε μια καρέκλα, στον αστυνομικό σταθμό της Βοστώνης, δεν ξέρει τι να κάνει. Και είναι και οι σκέψεις που δεν την αφήνουν στιγμή να ησυχάσει. Η Ντι.Ντι. σε ό,τι έχει να κάνει με τον κίνδυνο, με το έγκλημα, τα καταφέρνει μια χαρά, αλλά όταν πέφτει στο τραπέζι το θέμα της οικογενειακής ζωής, της σταθερότητας, της αποκατάστασης, τότε νιώθει να χάνει το έδαφος κάτω από τα πόδια της. Ο Άλεξ, ο πατέρας του αγέννητου παιδιού της, ο υπέροχος αυτός άντρας που ποτέ δεν την πιέζει για κάτι, που την αφήνει να ζει τη ζωή όπως τη θέλει, και που την καταλαβαίνει απόλυτα, της ζήτησε να μετακομίσει στο σπίτι του. Και της είπε ότι θέλει την απάντησή της σήμερα. Τι να κάνει άραγε; Τι να κάνει;
     Από τις σκέψεις κι από το δίλημμά της τη σώζει προσωρινά ο Ντόνι Μπίλγκερ, ένας παραγωγός κινηματογράφου, που καταφθάνει στο σταθμό ζητώντας να προσλάβει ένα ντετέκτιβ σαν σύμβουλο για τα γυρίσματα μιας ταινίας. Τα λεφτά που προσφέρει είναι πολλά και η Ντι.Ντι. αποφασίζει να πάρει εκείνη τη δουλειά, μετά από τη συγκατάθεση του αφεντικού της φυσικά, αφού έχει ήδη αρχίσει να σκέφτεται το μέλλον του παιδιού της. Όπως θα της πει ο Ντόνι, την χρειάζονται επειγόντως, το ίδιο κιόλας βράδυ, αφού ο προηγούμενος σύμβουλος, ένας συνταξιούχος αστυνομικός, έχει εξαφανιστεί από προσώπου γης.
     Όταν τελικά καταφθάνει η Ντι.Ντι. στο μέρος όπου θα γίνουν τα γυρίσματα, ένα νεκροταφείο, η νύχτα έχει πέσει πια για τα καλά και το κρύο είναι έντονο. Τα πράγματα όμως δεν θα εξελιχθούν ακριβώς όπως τα περιμένει καθώς εκεί που περίμενε να ξοδέψει μια σχετικά ήσυχη και καλοπληρωμένη βραδιά, θα βρει τον εαυτό της στον επίκεντρο ενός κυκλώνα που θα περιλαμβάνει: επίδοξους ηθοποιούς, ψυχρούς δολοφόνους, ρώσους μαφιόζους, ξέπλυμα βρώμικου χρήματος και τα λοιπά τραγικά. Όπως φαίνεται, όπου και να πάει αυτή τα προβλήματα την ακολουθούν. Αλλά, ποιος ξέρει; Ίσως απ’ αυτόν το μεγάλο μπελά, στον οποίο έχει τοποθετήσει τον εαυτό της, να προκύψει και κάτι το καλό.
     Μια καλογραμμένη ιστορία με μικρές ανατροπές και εκπλήξεις και ένθετο το εγχειρίδιο του καλού δολοφόνου. Διαβάζεται γρήγορα και ευχάριστα.

A.D. Miller – Snowdrops

Όπως διαβάζουμε… χιονόσταλες, αποκαλούν στη μοσχοβίτικη αργκό τα πτώματα που κρύβονται κάτω από τα χιόνια του χειμώνα για μήνες, μέχρι να έρθουν στο φως όταν αυτά αρχίσουν να λιώνουν.
     Με μια χιονόσταλα, αλλά και με πολλά άλλα θέματα που απασχολούν τη σύγχρονη ρωσική κοινωνία ασχολείται σ’ αυτό, το πρώτο του μυθιστόρημα, ο A.D. Miller. Το Snowdrops, που μπορεί να διαβαστεί σαν νουάρ, αλλά και σαν κοινωνικό σχόλιο, και το οποίο προτάθηκε για το βραβείο Μπούκερ, είναι ένα από εκείνα τα βιβλία που συνεπαίρνουν τον αναγνώστη όχι τόσο για τη δράση όσο για τους πρωταγωνιστές του. Τον συγγραφέα δεν μοιάζει τόσο να τον απασχολούν οι πράξεις των ανθρώπων, αλλά το τι τους οδηγεί σε αυτές. Φαίνεται με τον τρόπο του να διυλίζει τον τρόπο σκέψης και συμπεριφοράς τους, αλλά δεν τους επικρίνει. Αντί αυτού τους αφήνει απλά να ζουν τις μικρές χαρές και τα σχεδόν παθητικά τους δράματα και τους απογυμνώνει σχεδόν από κάθε είδους συναισθήματα. Μέσω τους λέει στον αναγνώστη ότι στο τέλος της ημέρας όλα είναι μια συναλλαγή.
     Οι βασικοί πρωταγωνιστές σ’ αυτή την ιστορία είναι τρεις και η συνάντησή τους -τουλάχιστον φαινομενικά- σ’ ένα σταθμό του Μετρό, είναι τυχαία, καθώς ο Νικ Πλατ, δικηγόρος από το Λονδίνο που τώρα ζει και εργάζεται στη Μόσχα, σώζει δύο κοπέλες από ένα τσαντάκια. Η Μάσα είναι μια πανέμορφη νέα γυναίκα, και η Κάτια, η αδελφή της, μια εξίσου όμορφη, πλην έφηβη κοπέλα.
     Ο Νικ, στην αρχή, δεν περιμένει να βγει κάτι από τη συνάντηση αυτή, αλλά η τύχη, ή μάλλον οι γυναίκες, έχουν άλλα σχέδια γι’ αυτόν. Έτσι, σιγά σιγά, αρχίζει ν’ αναπτύσσεται μεταξύ τους μια στενή φιλική σχέση, που σε ό,τι αφορά τη μια από αυτές, την Μάσα, σύντομα μετατρέπεται και σε ερωτική. Η γυναίκα αυτή, με την απαράμιλλη ομορφιά και τους σαγηνευτικούς της τρόπους, συναρπάζει τον Νικ και έτσι αυτός πολύ σύντομα νιώθει μέσα του να ξυπνά το πρωτόγνωρο σχεδόν συναίσθημα του έρωτα. Αλλά είναι στ’ αλήθεια ερωτευμένος μαζί της; Δεν είναι και τόσο σίγουρος. Εξάλλου ζει σε μια μεταιχμιακή, σκληρή εποχή, αρχές της δεκαετίας του 2000, σε μια πόλη που έχει αλλάξει πολύ από το πρόσφατο παρελθόν: οι νεόπλουτοι επιδίδονται σε εκρήξεις καταναλωτισμού, οι ολιγάρχες του πετρελαίου κάνουν παιχνίδι, η φτώχεια γίνεται όλο και πιο μεγάλη και το τέρας της πορνείας θεριεύει, τα ήθη έχουν πια ολοκληρωτικά ξεπέσει και οι ξένοι προσπαθούν να κάνουν μπίζνες, αδιαφορώντας απόλυτα για τον ανθρώπινο παράγοντα. Όπως λέει και ο Στιβ Γολς, δημοσιογράφος και φίλος του Νικ: «Στη Ρωσία υπάρχουν μόνο ιστορίες για το έγκλημα», και «Εγώ είμαι πολίτης της δημοκρατίας του κυνισμού».
     Αλλά ο Νικ δεν είναι τόσο πολύ κυνικός, όσο αδιάφορος ή μάλλον παθητικός. Ξέρει πολύ καλά ότι το καθετί εκεί που ζει έχει ένα τίμημα, περιμένει από στιγμή σε στιγμή να το πληρώσει, κι όμως δεν προσπαθεί να κάνει κάτι για να σώσει τον εαυτό του από την καταστροφή. Αντί αυτού παίζει ξανά και ξανά με τη φωτιά κι ας καεί. Εξάλλου: Πού αλλού θα μπορούσε να γνωρίσει μια γυναίκα σαν τη Μάσα; Και πού αλλού θα μπορούσε να ζήσει μια τέτοια περιπέτεια; Η δική του περιπέτεια ωστόσο δεν προκαλεί τόσο την αγωνία, όσο την περιέργεια για του τι πρόκειται να συμβεί.
     Εδώ έχουμε ένα καλογραμμένο βιβλίο, που διαβάζεται γρήγορα και ευχάριστα, και το οποίο μας ξεναγεί με άμεσο τρόπο σ’ ένα κόσμο αλλιώτικό, κρύο και σκληρό, όπου όμως εξακολουθούν να υπάρχουν κάποιες αναλαμπές καλοσύνης και ανθρωπιάς. Αποτελεί όμως κατάλληλο «υλικό» για το βραβείο Μπούκερ; Μάλλον όχι.

Andrea Camilleri – The Track of Sand

Όσο πιο πολύ διαβάζω τον Αντρέα Καμιλλέρι τόσο πιο πολύ τον απολαμβάνω. Ο τρόπος που γράφει, η δράση των ιστοριών και το απαράμιλλο χιούμορ του καθηλώνουν τον αναγνώστη κάθε φορά που πιάνει ένα μυθιστόρημα με πρωταγωνιστή τον επιθεωρητή Μονταλμπάνο στα χέρια του.
     Στο The Track of Sand αρχίζουν όταν ο καλός επιθεωρητής ανακαλύπτει ένα άλογο νεκρό στην παραλία μπροστά από το σπίτι του. Όπως υποδηλώνουν τ’ αχνάρια στην άμμο, μάλλον το σκότωσαν τέσσερα άτομα χρησιμοποιώντας σιδηρολοστούς, ενώ άλλα δύο στέκονταν λίγο πιο πέρα και κοιτούσαν. Τον ξενίζει ο τρόπος του εγκλήματος, αυτή η εν ψυχρώ εκτέλεση, και έτσι αποφασίζει αμέσως ν’ αρχίσει να διερευνά την υπόθεση. Έτσι επιστρέφει στο σπίτι και καλεί ενισχύσεις. Μέχρι να φτάσουν όμως, το κουφάρι εξαφανίζεται και τα ερωτήματα πληθαίνουν: τώρα πια δεν τον απασχολεί μόνο το ποιοι το σκότωσαν, αλλά και το ποιοι έκλεψαν το πτώμα. Μήπως το έκαναν οι μετανάστες που μένουν σ’ ένα οικισμό λίγο πιο κάτω ή οι ίδιοι οι δολοφόνοι; Και τι κρύβεται πίσω από το έγκλημα; Έχει άραγε το χεράκι της στην υπόθεση η μαφία, η οποία τώρα τελευταία έχει αρχίσει να διοργανώνει παράνομες ιπποδρομίες;
     Η λύση του μυστηρίου δεν θα αποδειχτεί και τόσο εύκολη υπόθεση καθώς όλοι ή σχεδόν όλοι όσοι εμπλέκονται σ’ αυτό κρύβουν πολλά μυστικά και δεν κάνουν άλλο τίποτα από το να λένε το ένα ψέμα μετά από το άλλο. Μοναδική εξαίρεση μοιάζει ν’ αποτελεί η πανέμορφη Ρακέλ, ιδιοκτήτρια του αλόγου, που εν αγνοία αρχικά του Μονταλμπάνο φιλοξενείται στο σπίτι της φίλης του Ινγκρίτ. Οι δυο τους αναπτύσσουν από την πρώτη στιγμή μια σχέση εμπιστοσύνης και ο επιθεωρητής συλλαμβάνει πολλές φορές τον εαυτό του να την σκέφτεται. Έτσι προτού περάσει και πολύς καιρός θ’ αρχίσει να αναπτύσσει ένα υγιές και ιδιαίτερο ενδιαφέρον για… τα άλογα.
     Όσο διαρκεί η έρευνα όμως συμβαίνουν και άλλα παράξενα πράγματα. Όχι στον ίδιο, αλλά στο σπίτι του, που από τη μια στιγμή στην άλλη μοιάζει να έχει μεταμορφωθεί σ’ ένα χώρο διερχομένων. Εν τη απουσία του φυσικά. Έτσι κάποιοι κάνουν διάρρηξη και κλέβουν το πολύτιμο ρολόι του πατέρα του -αλλά αφήνουν απείρακτα τα λεφτά που είναι δίπλα του- αλλά σύντομα γυρνούν και του το επιστρέφουν, ενώ όχι και πολύ μετά ανταλλάζουν πυροβολισμούς με κάποιο συνεργάτη του, που έχει στήσει καρτέρι έξω από αυτό. Παράξενη υπόθεση! Έχει μήπως κάτι να κάνει με το άλογο ή κάποιος από τους πολλούς εγκληματίες που έχει μπαγλαρώσει τον έχει βάλει στο στόχαστρό του;
     Α, είναι και η Λιβία, η αιώνια Λιβία, η γυναίκα που μαζί του δεν μπορεί και μακριά του δεν αντέχει. Η σχέση τους σ’ αυτό το βιβλίο είναι εξ’ αποστάσεως και απολύτως τηλεφωνική. Εξάλλου ο Μονταλμπάνο έχει άλλες έγνοιες τώρα. Το μόνο που κάποιες απ’ αυτές φορούν φουστάνι κι αυτό κάνει τη Λιβία να ζηλεύει. Μα τι να κάνει κι αυτός ο κακομοίρης; Τα χρόνια περνούν, η μπογιά του ξεφτίζει, κι έτσι θέλει να ζήσει όσο καλύτερα και όσο περισσότερα γίνεται όσο ακόμη το μπορεί. Όσο να ’ναι περνά και μια κρίση ηλικίας. Μια κρίση ωστόσο που δεν τον εμποδίζει να τρώει καλά και να πίνει πολύ. Εξάλλου μια ζωή την έχουμε.
     Ο Καμιλλέρι έχει τη μοναδική ικανότητα να γράφει αστυνομικά μυθιστόρημα που και άφθονο μυστήριο έχουν, αλλά και που βγάζουν πολλή γέλιο. Δεν ήταν λίγες οι φορές που διαβάζοντας αυτό το βιβλίο έσκασα στα γέλια, ειδικά στις σκηνές όπου περιγράφει τις ενδυμασίες των γυναικών σ’ ένα επίσημο δείπνο, αλλά και όταν ο Μονταλμπάνο έχει κέφια και τα βάζει με τον καημένο τον Καταρέλλα, τον τηλεφωνητή ή μάλλον το παιδί για όλα τα θελήματα στο τμήμα.
     Συστήνεται ανεπιφύλακτα.

Andrey Kurkov – Death and the Penguin

Το Death and the Penguin είναι ένα από εκείνα τα μυθιστορήματα που απλά χαίρεται να διαβάζει κανείς. Και η πλάκα είναι ότι το ανακάλυψα εντελώς τυχαία, όπως το συγγραφέα του άλλωστε, παρακολουθώντας τις Κεραίες της Εποχής μας, στη ΝΕΤ.
   Το ανά χείρας βιβλίο είναι μια ιδιόρρυθμη σάτιρα. Περιγράφει ένα κόσμο ζοφερό, όπου συμβαίνουν τα πιο ευτράπελα, αλλά και πλέον σοβαρά πράγματα.
     Όλα αρχίζουν όταν ο Βίκτορ, ένας συγγραφέας διηγημάτων και δημοσιογράφος, που μένει στο Κίεβο της Ουκρανίας και μετά βίας βγάζει τα προς το ζην, και ο οποίος έχει ένα πιγκουίνο για κατοικίδιο, προσλαμβάνεται από μια εφημερίδα για να γράφει τις νεκρολογίες, έναντι αδρής αμοιβής. Ο άντρας δέχεται με μεγάλη χαρά αυτό το διορισμό, αφού έχει μεγάλη ανάγκη τα λεφτά, αλλά και επειδή του δίνει την ευκαιρία να δουλεύει από το σπίτι.
     Όπως σύντομα θ’ ανακαλύψει έχει ιδιαίτερο ταλέντο στη συγγραφή του συγκεκριμένου είδους, κάτι που αντιληφθεί και το αφεντικό του, γι’ αυτό και οι παραγγελίες θ’ αρχίσουν σιγά σιγά να πληθαίνουν, κι έτσι το βιοποριστικό του πρόβλημα θα λυθεί πια οριστικά. Κάποτε όμως, εντελώς τυχαία, θα ανακαλύψει ότι εκείνοι ακριβώς των οποίων τις νεκρολογίες γράφει, λίγο καιρό μετά βρίσκουν το θάνατο. «Πού έμπλεξα;» μοιάζει να σκέφτεται, αλλά δεν τολμά να το ψάξει και πολύ το θέμα, αφού είναι σίγουρος ότι ο κίνδυνος παραμονεύει.
     Στο μεταξύ, αυτός που μέχρι πρόσφατα ήταν συνεχώς μόνος, αρχίζει ν’ αποκτά και κάποιους φίλους: Τον στρατιωτικό Σεργκέι, τη μικρούλα Σόνια, την οποία ξαφνικά βρέθηκε να φιλοξενεί και τη νταντά της, Νίνα. Κι έτσι στα ξαφνικά, σ’ ένα σπίτι όπου άλλοτε ζούσαν μοναχά αυτός και ο πιγκουίνος, Μίσα, τώρα μένουν τον περισσότερο καιρό δύο ή τρία ακόμη άτομα. Αλλά τα παράδοξα δεν τελειώνουν εδώ, αφού ο Μίσα, χωρίς καλά καλά να το καταλαβαίνει έχει γίνει μεγάλη ατραξιόν, ένας σταρ, για κάποιους νεόπλουτους, οι οποίοι πληρώνουν λεφτά με το τσουβάλι, ώστε να παρίσταται σε διάφορες κηδείες. Είναι και κάποιος όμως που έχει άλλα, πιο σκοτεινά σχέδια για τον καλό πιγκουίνο, και ο Βίκτορ είναι αποφασισμένος να κάνει ό,τι περνά από το χέρι του για να τον προστατεύσει.
     Ο συγγραφέας έχει φτιάξει μια μοναδική παρωδία αστυνομικού μυθιστορήματος, όπου το μαύρο χιούμορ δίνει το ρυθμό, και στο οποίο συμβαίνουν τα πιο κουφά πράγματα, ακόμη πιο κουφά κι αυτά που αναφέραμε: κάποιοι κάνουν διάρρηξη κι αντί να κλέψουν κάτι αφήνουν λεφτά στο τραπέζι, κάποιος πεθαίνει και εκφράζει σαν τελευταία του επιθυμία να του κάψουν το σπίτι, μια νέα όμορφη γυναίκα ερωτεύεται ένα πολύ μεγαλύτερό και άχαρο άντρα, και όχι για τα λεφτά του.
     Ο Βίκτορ εκτός από φιλόζωος και σχετικά φιλάνθρωπος, είναι επίσης και ένας ιδιότυπος φιλόσοφος: «Ο θάνατος σαν προσχεδιασμένη οικονομία», σκέφτεται ότι ήταν το επάγγελμά του, ενώ θεωρεί ότι «Το φθινόπωρο, η εποχή που πεθαίνουν τα δέντρα, η εποχή της μελαγχολίας και της αναζήτησης του παρελθόντος» είναι η ιδανική για να γράφει κανείς νεκρολογίες. Τέλος κάπου λέει: «Οι αγνοί κι αναμάρτητοι άνθρωποι δεν υπήρχαν, ή πέθαιναν απαρατήρητοι και χωρίς νεκρολογίες».
     Το μυθιστόρημα αυτό γνώρισε τόσο μεγάλη επιτυχία που ο συγγραφέας αποφάσισε να γράψει και τη συνέχειά του, την οποία θα σας παρουσιάσουμε τον επόμενο μήνα. Στο μεταξύ διαβάστε αυτή τη συνέντευξη που έδωσε πρόσφατα στον Γκάρντιαν.